رحمتتت وارد كردهاى ، اى بخشندهترين بخشايندگان و اى مهربانترين مهربانان !
آقاى من ! مرا آفريدى و اندازهء مرا كامل كردى ، و مرا صورتگرى كردى و صورتم را نيكو گردانيدى و پس از نيستى هستى بخشيدى و بعد از ناپيدايى پيدا ساختى ! و از باب مهرورزى كامل و معتدل قرار دادى و در گهواره كه طفل خوردسالى بودم حفظ كردى و از خوردنى غذاى روان و گوارا روزيم دادى وانگهى مهر پدران و مادران را به من بخشيدى و دلهاى سرپرستان و مربيّان را متوجه من كردى در حالى كه شرّ انس و جن را از من بازداشته و از زياده و كم مرا ايمن داشتند تا آنجا كه گشاده زبان شدم ، سپس هر سال بر رشدم افزودى و از انواع نعمتها مرا برخوردار نمودى .
پس از آن لطيفترين معاش و انواع پوشش و رفاه را نصيبم كردى و در تمام راه و روشم مرا در كنف حمايت گرفتى و مرا از ميان ساير خواستههايم از باب اتمام نعمت و اثبات حجّت خود ، بدانچه مورد نظرم بود ، رساندى و اين الطاف تو بيش از آن است كه گويندگان بشمارند و يا اهل عمل بتوانند شكر و سپاس آن را بگويند ! با وجود اين من با آنچه مرا به درگاه تو نزديك كند مخالفت كردم و مرتكب اعمالى شدم كه مرا از تو دور مىسازد !
پس پوشش زيبايت را بر من پوشاندى و با حسن نظر و احسانت مرا نزديك كردى و نافرمانى من از تو مرا از احسانت دور نساخت بلكه پياپى بر من نعمت دادى و فضل و كرمت را شامل حالم نمودى ؛ زيرا كه اگر بخوانمت پاسخ مىدهى و اگر درخواست كنم عطا مىكنى و اگر سپاسگزار باشم فزونى مىدهى ! و اگر از درخواست خوددارى كنم تو
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 250
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٥٠