نخواسته مىدهى ! پس سپاس تو را بر نعمتهاى آغازين و نعمتهاى بعدى تو سپاسى شبيه و همسان نعمتهايت !
آقاى من ! در دنيا گناهانى را بر من پوشاندى كه راه بيرون شدن از چنگ آنها بر من تنگ است در حالى كه بر پوشاندن آنها در قيامت ، نيازمندترم . پس اى خدايى كه با پوشش خود مرا از نگاه با گوش چشم افراد با فراست پوشاندى ، همچنان در برابر چشم جهانيان پوشش خود را از من مگير !
آقاى من ! به من عطا كردى و بر بهرهمنديم افزودى ، و مرا نگاه داشتى و خوب نگاه داشتى و مرا غذا دادى و غذاى نيكو دادى و احسان كردى و جايگاهم را گرامى داشتى و با فوايد نيك و احترام مرا سرپرستى كردى ، و به الطاف و احسان فراوان مرا مخصوص گردانيدى ، پس سپاس تو را به خاطر بخشش فراوان و فزونى نعمتهايت ، سپاسى جامع شكر واجبت و مانع عذاب قطعى و برابر با آنچه از انواع نعمتهايى كه ارزانى داشتهاى .
آقاى من ! مرا به دادن تمام خواستههايم و اجابت بر هموار كردن مقصدم عادت دادهاى و من هم در هر نيازمندى كه پيش مىآيد و تقاضاهايى كه به ذهنم خطور مىكند با اطمينان به سابقهء بخشندگى و به دليل تفضّل كريمانهات ، به تو اعتماد مىكنم و هر چيزى را از آنجا كه عادت كردهام درخواست مىكنم و پيروزى را از معدنى كه مىشناسم مىطلبم ، و مىدانم كه تو پناهندگان به خودت را به ديگران وانمىگذارى و اميدواران به احسان نيكويت را از الطاف نيكوكاريت نااميد برنمىگردانى .
آقاى من ! نيكى و بخشندگى از جانب تو پياپى و برقرار است پس شكر و سپاس مرا لازم است ! بنابراين هيچ چيزى از دفتر شكر و سپاس تو را باز و بسته نمىكنم و هيچ ذكر تو را دوباره نمىگويم و آغاز نمىكنم
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 251
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٥١