مگر اينكه تو شايسته و سزاوار آنى و در برابر نيكى و احسانت كوچك و ناچيز است .
آقاى من ! من از نعمتهاى سودمند تو افزون خواهى مىكنم ولى تو دير عطا نمىكنى ؛ اين خود اوج بخشندگى تو است ، و از كارهاى ناشايست حساب نشده كه در ميزان عدل تو به خاطرهها نگذشته است از تو پناه مىجويم .
آقاى من ! بلندمرتبه است كسى كه با گزينش خود او را يارى كردهاى و بىياور است آنكه از درگاهت راندهاى ! آقاى من ! چه قدر بزرگ است روح دلهاى كسانى كه بر تو توكل دارند ، و چه موفق است تلاش آرزومندان به پاداش تو !
آقاى من ! تو اى كه دوستانت را از سرگردانى شك و دودلى نجات دادى و به نفوس ايشان سرسبزى پادشاهان را پيوند زدى و به زيور و وقار و شكوه آراستى و پردههاى عصمت و توبه را برايشان آويختى و همّت آنان را در ملكوت آسمانها به گردش اوردى و ويَژگيهاى سود و بخشش را به ايشان عطا كردى و ارادهء ايشان را به رشتهء محبّت خود گره زدى و خطورهاى ذهن ايشان را به كسب معرفت خويش منحصر نمودى ، از اين رو آنان در خدمت تو كار مىكنند و هر جا امر و نهى فرمودهاى تأمّل مىنمايند و با مناجات تو دلگرم و به صدق ارادت تو همنشين اند ، و تمام اينها به لطف تفضّل تو بر ايشان ، و احسان نيكويى است كه بر آنان ارزانى داشتهاى !
آقاى من ! به وسيلهء تو آنان به مقام رضاى تو رسيدهاند ، و به كرم تو پوشش دوستى تو را شعار قرار دادهاند ! آقاى من ، مرا در زمره كسانى قرار ده كه به اهل طاعت تو منسوبند و در جمع كسانى وارد نكن كه در
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 252
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٥٢