تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 639

مساهمون:

ص٦٣٩
به لطف و كرمت پناه جسته و با نعمتها و احسانت انس و الفت گرفته است و تو آن ذات با جود و كرمى كه جامهء عفو تو ( به قامت گنهكاران ) تنك نيست و فضل و رحمتت نقصان‌پذير نخواهد بود و ما تمام اطمينان خاطرمان به عفو دائم و فضل و كرم بىحد تو و رحمت نامنتهايت مىباشد ! پروردگارا ! آيا چنين پنداريم كه بر خلاف حسن ظنّ ما با ما رفتار مىكنى ؟ يا اينكه ما را از اميد و آرزوهايى كه داريم محروممان مىسازى ؟ هرگز ! پروردگارا ! چنين گمان نمىبريم و چنين گمانى به تو و چنين انتظارى از كرمت نداريم ! بلكه ما را آرزوهاى بسيار و اميد بزرگى است با اينكه تو را نافرمانى كرده‌ايم اميد پرده‌پوشى داريم ، از تو درخواست كرديم اميد استجابت داريم ، پس مولاى ما ! ما را به آرزويمان برسان ! ما مىدانيم كه با اعمال بدى كه داريم چيزى جز محرومى از رحمتت مستحق نيستيم ولى اينكه تو به احوال ما آگاهى و فقر و بيچارگى ما را مىدانى ، ما مىدانيم كه از درگاه پرفيضت محروم برنمىگرديم . ما را با اينكه سزاوار رحمت تو نيستيم ، اميدوارى ما را به درگاهت آورده است ، تو شايستهء آنى كه با ما و بر گنهكاران به فضل و كرم فراوانت بخشش كنى ! بنابراين تو به آنچه لايق بزرگواريت است به ما احسان كن و كرم نما ! كه چه بسيار محتاج بخشش توايم ، اى خداى بخشاينده ما را به نور معرفت خويش هدايت فرما و به فضل خويش بىنياز گردان ، ما را كه به نعمت تو شب و روز پرورش يافته‌ايم ، گناهانمان كه پيش تو هويداست ، خداوندا ! ما از آن گناهان آمرزش