از سورهء حديد
97 - علي بن ابراهيم دربارهء آيه
« ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتابٍ . . . »
« 1 » مىگويد : امام صادق عليه السلام فرموده است : « چون سر مبارك حسينبن على عليهما السلام را بريزيد ( لعنةاللَّه عليه ) وارد كردند و علي بن حسين عليهما السلام و دختران اميرالمؤمنين عليه السلام را نيز بر او وارد كردند ، علي بن حسين عليهما السلام بر غل و زنجير بسته بود ، يزيد خطاب به او گفت : سپاس خدا را كه پدرت را كشت ، علي بن حسين عليهما السلام فرمود : « خدا لعنت كند كسى را كه پدرم را كشت ! » يزيد برآشفت و دستور داد تا گردن آن حضرت را بزنند ! علي بن حسين عليهما السلام فرمود : « اگر بناست مرا بكشى دختران رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم را چه كسى به خانههايشان بر مىگرداند چون جز من محرمى ندارند ؟ ! »
يزيد گفت : تو خود آنها را به خانههايشان بر مىگردانى سپس سوهانى خواست و شروع كرد آن غل جامعه را از گردن آن حضرت بريدن ، و آنگاه گفت : يا علي بن حسين ! مىدانى براى چه من خود اين كار را كردم ؟
فرمود : آرى ، مىخواهى تا كسى جز تو بر من منّتى نداشته باشد !
يزيد گفت : به خدا سوگند كه هدف من از اين كار همان بود ، سپس گفت :
يا علي بن حسين !
« وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ »
« 2 » علي بن
هامش
( 1 ) - حديد / 22 : هيچ مصيبتى ( ناخواسته ) در زمين و نه در وجود شما رخ نمىدهد مگر اينكه همهءآنها قبل از آنكه زمين را بيافرينم در لوح محفوظ ثبت است ، و اين امر براى خداوند آسان است .
( 2 ) - شورى / 30 : هر مصيبتى به شما رسد به خاطر اعمالى است كه انجام دادهايد ( بسيارى را نيزخدا عفو مىكند ) .