22 - طبرى ( شيعى ) از سليمان بن عيسى نقل كرده ، مىگويد : علي بن حسين عليهما السلام را ديدم ، عرض كردم : يابن رسولاللَّه ! من تهى دستم ، درهمى و گردهء نانى به من مرحمت كنيد ! و او مرحمت كرد ، از آن نان و يك درهم ، من با اعضاى خانوادهام چهل سال تغذيه كرديم ! « 1 »
23 - همو از محمدبن اسحاق نقل كرده است ، مىگويد : به علي بن حسين عليهما السلام شكوه كردم از اين كه از رود سورا و بريه بخشى جدا شده است آنقدر زياد است كه محصول اين دو ناحيه را به بهاى پانصد هزار درهم از بين مىبرد و اين كار همه ساله اتفاق مىافتد ! امام عليه السلام انگشترى از صرب به من مرحمت كرد و من آن را داخل رودخانه انداختم آب در تابستان و زمستان متوقف شد و كم و زيادش هيچ ضرر و زيانى به محصول نرسانيد . « 2 »
24 - ابوجعفر طبرى ( شيعى ) از ابونمير على بن يزيد نقل كرده ، مىگويد : خدمت علي بن حسين عليهما السلام بودم وقتى كه از شام به مدينه برمىگشت ، و من نسبت به زنان همراه آن حضرت احسان كردم ؛ از آنها در هر منزلى كه فرود مىآمدند ، فاصله مىگرفتم و چون حركت مىكردند ، دور مىشدم ، همين كه در مدينه فرود آمدند ، مقدارى زر و زيور براى من فرستادند ، و من نگرفتم و عرض كردم : اين كارها را به خاطر خدا و رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم كردم ، پس علي بن حسين عليهما السلام سنگ سياه سختى را بر داشت و آن را با انگشترى خود مهر كرد و فرمود : « بگير و هر نيازى كه داشتى از آن برآورده كن ! » پس سوگند به خدايى كه
هامش
( 1 ) - دلائل الامامه : ص 85 .
( 2 ) - همان .