تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 190

مساهمون:

ص١٩٠
پيش از شما نيز جز به پدران و نياكان شما نداده بودند . عبدالملك همچنان آن حضرت را توصيف مىكرد و فضايل او را بازگو مىنمود . زهرى مىگويد : امام عليه السلام پس از شنيدن سخنان وى فرمود : « آنچه تو دربارهء من از لطف و تأييد و توفيق خداى سبحان گفتى و توصيف كردى ، درست است يا اميرالمؤمنين [ ! ] پس شكر و سپاس اين همه نعمت چه مىشود ؟ رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم بقدرى در نماز سرپا مىايستاد كه پاهايش ورم مىكرد و وقتى كه روزه مىگرفت ، بقدرى تشنه مىشد كه دهانش مىخشكيد ؛ به آن حضرت گفتند : يا رسول‌اللَّه ! مگر خداوند گناهان ( ترك اولاى ) گذشته و آيندهء شما را نبخشيده است ؟ ! رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : آيا نبايد بنده سپاسگزارى باشم ؟ سپاس خدا را بر آزمون‌ها و بلاياى او و سپاس او را در دنيا و آخرت ! به خدا سوگند اگر بند از بندم جدا كنند و اشك چشمانم بر سينه‌ام جارى شود ، هرگز يكى از دهها نعمت الهى را نتوانسته‌ام شكرگزارى كنم و حق آن را بجا آورم ! كه شمارشگران از شمردن آنها عاجزند و كسى را ياراى توصيف يكى از آنها نيست ، و اگر تمام ستايش ستايشگران را جمع كنند يكى از آن نعمتها را سپاس نگفته است . نه به خدا سوگند ! آيا ممكن است خداوند مرا در حالى ببيند كه در شب و روز و در نهان و آشكار ، چيزى مرا از سپاسگزارى و ياد او بازداشته است ! و اگر نبود كه خانوادهء من و ساير مردم از خاص و عام حقوقى به گردن من دارند ، جز با اداى آن حقوق كه به مقدار توانم بايد ادا كنم ، راه ديگرى نيست هر آينه چشمانم را به آسمان مىدوختم و روى دلم را به
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 190 | الشيخ عزيز الله عطاردي / عطائى