نمىشنويد كه من شكايتم را به شما مىكنم ! دشمن خدا ( شيطان ) مرا فريب داد و آن ( شبهه ) را بر دلم وارد ساخت ديگر بيرون نكرد . و از برادران و دوستانى به شما شكايت دارم كه با آنها دوستى كردم و آنها مرا بيچاره و خوار نهادند و از سرايى شكايت مىكنم كه تمام سرمايهام را در آن صرف كردم و مسكن ديگران شد ، شما مرا همراهى كنيد و شتاب نكنيد ! »
جابر مىگويد : ضمره با شنيدن اين حديث گفت : يا ابا الحسن ! ( كنيهء امام سجّاد عليه السلام ) اگر آن مردهء داخل تابوت چنين سخن بگويد ممكن است از تابوت روى گردن كسانى بيفتد كه جنازهء او را حمل مىكنند ! على بن حسين عليهما السلام فرمود : « خداوندا اگر ضمره حديث رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم را مسخره مىكند او را دچار وضع تأسّفبار كن ! » .
راوى مىگويد : ضمره چهل روز زنده بود سپس مرد ، غلامش در وقت مرگ او حاضر بود ، همين كه او را به خاك سپردند ، خدمت على بن حسين عليهما السلام رسيد و در محضر او نشست ، امام عليه السلام پرسيد : « فلانى از كجا مىآيى ؟ ! »
عرض كرد : از تشييع جنازهء ضمره ! وقتى كه روى بدن او خاك ريختند صورتم را روى قبر گذاشتم صداى او را شنيدم ، به خدا سوگند كه صداى او را چنان كه در زمان حياتش مىشناختم ، شناختم ، مىگفت : واى بر تو اى ضمرة بن معبد ! امروز تمام دوستانت تو را تنها گذاشتند و سرانجام تو دوزخ است ، جايگاه و خوابگاه و آرامگاه تو آنجاست !
جابر مىگويد : على بن حسين عليهما السلام پس از شنيدن سخن وى فرمود :
« من از خداوند عافيت مىطلبم ، اين است كيفر كسى كه حديث رسول
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 158
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص١٥٨