تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 131

مساهمون:

ص١٣١
اختيار كريم بخشندهء عادل نيكوكار با احسانم ؟ آنها با شنيدن سخنان امام عليه السلام مىگفتند : آقا جان ما از تو گذشتيم در حالى كه تو هيچ بدى به ما نكرده‌اى ! پس به ايشان مىفرمود : بگوييد : خداوندا از علي بن حسين عليهما السلام چنان كه از اما گذشت ، تو هم از او بگذر و او را از آتش دوزخ آزاد كن همان طورى كه او ما را از قيد رقيت آزاد كرد ! آنها همين جملات را مىگفتند : و خود آن حضرت مىگفت : آمين رب العالمين ، برويد كه من از شما گذشتم و همه‌تان را آزاد كردم ، به اميد اين كه خداوند از من بگذرد و مرا ( از عذاب ) آزاد كند ! و همه را آزاد مىكرد . و چون روز فطر مىشد به آنها به قدرى جايزه مىداد كه آنها را مصون مىداشت و از آنچه در دست مردمان است بى نياز مىساخت . و هيچ سالى نبود مگر اين كه در آخرين شب ماه رمضان بين بيست نفر ؛ كمتر يا بيشتر آزاد مىكرد و مىفرمود : خداى تعالى در هر شبى از ماه رمضان موقع افطار هفتاد هزار هزار آزاد شده از آتش دوزخ دارد كه همگى مستحق آتش دوزخند و چون آخرين شب ماه رمضان فرا مىرسد ، به قدر تمام شبها در آن شب آزاد مىكند ! و من دوست دارم كه در حالى خدايم مرا ببيند كه از بردگانى كه در ملك من بودند شمارى را در دنيا آزاد كرده باشم به اميد اين كه مرا از آتش دوزخ آزاد سازد . و هيچ خدمتكارى را بيش از يك سال به خدمت نمىگرفت ، در صورتى كه اول سال يا وسط سال داراى برده‌اى مىشد ، چون شب فطر مىرسيد آزاد مىكرد و در سال دوم جايگزين مىساخت سپس همانطور آزاد مىكرد و استمرار داشت تا به لقاى پروردگار پيوست . همواره از غلامان