تا او را بخشنده و نسبت به خود مهربان و براى خود آمرزنده بيابى ، در حالى كه پروردگارت به كسى ستم نمىكند ، چنان كه تو را كتابى است كه به حق دربارهء ما سخن مىگويد ؛ هيچ ريز و درشتى را از آن چه ما انجام دادهايم فرو گذار نكرده است مگر همه را بر شمرده است .
پس اى علي بن حسين ! خوارى جايگاه خود را در برابر پروردگار حاكم عادل خود در نظر بگير كه كمتر از دانهء خردلى به كسى ستم روا نمىدارد و روز رستاخير آنها را مىآورد و خداوند به عنوان حسابرس و گواه بر اعمال كافى است ، بنابراين از ما درگذر و ببخش تا خداوند قادر از تو بگذرد و ببخشد ، زيرا كه او خود مىفرمايد :
« وَ لْيَعْفُوا وَ لْيَصْفَحُوا أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ »
« 1 » و او بدين وسيله برضرر تو ندا مىزند !
امام سجّاد عليه السلام به ايشان تلقين مىكرد و آنها با آن حضرت ندا مىدادند ، در حالى كه بين ايشان ايستاده بود و ندبه مىكرد و مىگفت :
پروردگارا ! تو ما را فرمان دادى كه از هر كه به ما ستم كرد بگذريم و ما طبق دستور تو از هر كه به ما ستم كرده گذشتيم پس تو هم از ما بگذر ! زيرا كه تو برگذشت سزاوارتر از ما و كسانى هستى كه فرمان دادى .
خداوندا ! من كرم كردم تو نيز بر من چون درخواست كردم كرم كن ! و من در راه خير كوشيدم پس اى بخشنده مرا با اهل بخشش محشور كن !
سپس رو به ايشان مىكرد و مىفرمود : من از شما درگذشتم آيا شما هم مرا بخشيديد و از آن چه نسبت به شما بد سرپرستى كردهام از من درگذشتيد ؟ ! زيرا كه من سرپرست فرومايه ستمگر ، مملوك صاحب
هامش
( 1 ) - نور / 22 : و بايد عفو كنند و گذشت نمايند ، آيا دوست نمىداريد خداوند شما را بيامرزد ؟ !