42 - قال : وحدّثني الحسين بن عليّ بن معمّر ، عن أبيه ، عن عبد اللّه بن سنان قال :
سمعت أبا عبد اللّه عليه السّلام وذكر البداء للّه فقال : فما أخرج اللّه إلى الملائكة وأخرجه الملائكة إلى الرّسل ، فأخرجه الرّسل إلى الآدميّين ، فليس فيه بداء .
وإنّ من المحتوم أنّ ابني هذا هو القائم .
فما يتضمّن هذا الخبر من ذكر البداء معناه الظهور على ما بيّناه في غير موضع وقوله : « إنّ المحتوم أنّ ابنه هو القائم » معناه القائم بعده في موضع الإمامة والاستحقاق لها دون القيام بالسيف ، على ما مضى القول فيه .
43 - قال : وروى بقباقة - أخو بنين الصيرفي - قال : حدّثني الإصطخري ،
أنّه سمع أبا عبد اللّه عليه السّلام يقول : كأنّي بابن حميدة على أعوادها قد دانت له شرق الأرض وغربها .
شرح
18 / 42 - عبد اللّه بن سنان گفته است : از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه در مورد بداء خداوند فرمودند : آنچه كه خدا به ملائكة داده وملائكة هم به أنبيا دادهاند ، پس پيامبران هم به انسانها ابلاغ كردهاند [ كه همان شرايع ودستورهاى دين است ] . بنابراين در اين مورد بدايى نيست [ لذا محتوم ناميده مىشوند ] واز جمله محتومات وحتميات اين است كه اين پسرم قائم است .
توضيح خبر : آنچه كه اين خبر در مورد بداء دربر دارد اين است كه معناى بداء بنابر آنچه كه در جاى خودش بيان كرديم عبارت است از ظهور امرى در غير موضع قبلي ، واينكه حضرت فرمود : « از حتميات اين است كه فرزندشان قائم است » معنايش اين است كه ايشان پس از پدر بزرگوارشان قائم به امر امامت است واستحقاق آن مقام را هم دارند بدون اينكه نياز به قيام با شمشير داشته باشند ، چنانكه بحث در موردش عنوان شد .
19 / 43 - بقباقه برادر فرزندان صيرفي گفته است : اصطخرى گفت : از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مىفرمودند : گويا فرزند حميده را مىبينم كه بر مسند امامت قرار گرفته وشرق وغرب زمين در مقابل أو خاضع شدهاند .