روايت شده است كه موسى بن عمران مردى را زير سايه عرش الهى مشاهده كرد او وقتى قرب و منزلت آن شخص را ديد از خداوند خواست تا وى را معرفى نمايد . بارى تعالى در پاسخ موسى گفت : اين بندهاى است كه پدر و مادرش را هرگز نافرمانى نكرده و به آنچه كه مردم بدان دست يافتهاند حسد نورزيده است .
موسى پرسيد : پاداش كسى كه به عبادت مريض برود چيست ؟
خداوند در پاسخ او فرمود : فرشتهاى را در قبر موكل او مىگردانم تا روز قيامت از او عيادت نمايد .
موسى : پاداش كسى كه ميتى را غسل دهد چيست ؟
خداوند : او را به مانند روزى كه از مادرش متولد شده است از گناهان بيرون خواهم آورد .
موسى : پاداش كسى كه در تشييع جنازه مسلمانى شركت كند چيست ؟
خداوند : فرشتگانى در روز قيامت با پرچمهاى برافراشته او را تا منزلگاهش در بهشت مشايعت خواهند نمود .
موسى : پاداش كسى كه مادرى داغديده را تسلى دهد چيست ؟
خداوند : او را در روزى كه هيچ سايهاى وجود ندارد در كنف حمايت خويش خواهم گرفت .
سپس خداوند به موسى امر فرمود تا سائلى را از درب خانهاش نراند اگر چه به طعامى ناچيز باشد زيرا كه در بعضى از موارد آن سائل در حقيقت يكى از فرشتگان الهى است كه براى امتحان بندگان بسوى آنها ماموريت يافته است . [ 1 ] امام صادق ( ع ) مىفرمايند : موسى مردى را ديد كه مدت هفت شبانه روز پيوسته دستش را بسوى آسمان بلند كرده و تضرع و زارى مىنمايد اما حاجتش برآورده نمىشود . در اينحال خداوند به او وحى فرستاد كه اگر اين بنده مرا آنقدر بخواند كه زبانش از دهان بيرون افتد باز استجابتش نخواهم كرد چرا كه او از مسيرى كه من معين كردهام دست به دعا برنداشته است . [ 2 ] حديث مذكور بيانگر اين موضوع
هامش
[ 1 ] بحار - ج 13 - ص 353 و 354 .
[ 2 ] بحار - ج 13 - ص 355 .