تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قصص الأنبياء (داستان پيامبران يا قصه هاى قرآن از آدم تا خاتم) (فارسى) — صفحة 405

مساهمون:

ص٤٠٥
وَ إِذْ واعَدْنا مُوسى أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَنْتُمْ ظالِمُونَ
[ 1 ] آمده است : موسى ( ع ) در پايان سى روز وعده الهى و به هنگام افطار مشغول مسواك زدن دندانهاى خويش بود اما خداوند به او وحى فرستاد كه بوى دهان روزه‌دار در نزد من از مشك نيز بهتر است پس بهتر است ده روز ديگر را نيز به روزه‌دارى سپرى نمايى از طرفى سامرى با تزئين گوساله‌اى كه از خود بانگى بر مىآورد مرم را به شبهه انداخت و آنها گفتند همچنان خداوند با موسى از طريق درختى به صحبت مىنشيند با ما نيز به وسيله اين حيوان تكلم مىنمايد . چند روز بعد كه موسى به ميان قوم خويش بازگشت از آن گوساله پرسيد آيا خداوند در تو ايجاد صوت نمود تا با مردم تكلم نمايى ؟ ! گوساله گفت : ابداً اين گونه نيست . سامرى با حيله بعضى از سركشان هوادار خويش را در ميان آن حيوان قرار داده و خود از دبر گوساله با مردم سخن مىگفت .
هذا إِلهُكُمْ وَ إِلهُ مُوسى
در اينجا خداوند به موسى فرمود : دليل پستى و پرستش گوساله توسط بنى اسرائيل بىتوجهى آنها به صلوات بر محمد و آل محمد ( ص ) و انكار دوستى اهل بيت ( ع ) است پس اگر خذلان قوم موسى به جهت بىتفاوتى نسبت به پيامبر اسلام ( ص ) و جانشين ايشان على ( ع ) است بنابراين امت آخر الزمان چه بهانه‌اى خواهند داشت اگر به مخالفت با آنها برخيزند در حالى كه نشانه‌ها و دلائل روشنى از رسالت و امامت بر آن بزرگواران را از نزديك شاهدند . [ 2 ] در تفسير امام عسگرى پيرامون آيه
ثُمَّ عَفَوْنا عَنْكُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
[ 3 ] آمده است خطاب آيه به يهوديان عصر پيامبر ( ع ) است تا نعمت عفو الهى را در مورد پدرانشان به ياد آورند . چرا كه آنها به خاطر تمسك به محمد ( ص ) و خاندان برگزيده‌اش بخشوده گشتند . هنگامى كه خداوند به موسى فرمان داد تا گوساله پرستان مجازات شوند هيچيك از بنى اسرائيل به اين كار اعتراف نكرد تا آنكه قرار شد گوساله سوزانده شده و به ميان دريا ريخته شود و هر آنكس كه از آب مخلوط با خاكستر آن حيوان بنوشد لبهايش كبود شده و گناهش آشكار مىگردد . به امر خداوند دوازده هزار نفر با شمشيرهاى آخته به جان گوساله پرستان افتاده و آنها را از دم تيغ گذراندند وقتى كه شمار مقتولين رو به
هامش
[ 1 ] سورهء بقره - آيهء 51 . [ 2 ] تفسير امام عسگرى - ص 99 . [ 3 ] سورهء بقره - آيهء 52 .