همراه موسى از دالانى خاص عبور نموده و به خشكى رسند هنگاميكه بنى اسرائيل از دريا مىگذشتند آب از فراز سر آنها به مانند كوهى در حركت بود و هيچيك از گروهها از سرنوشت گروه ديگر اطلاعى نداشت . با فاصلهاى كوتاه فرعون و لشكريانش به نزديك دريا رسيدند . او براى تهييج قبطيان خود را عامل شكافتن دريا دانست تا بدينوسيله آنها راه براى ورود به آب آماده سازد . اما هيچيك از آنها جرئت نكرد پا به دريا گذارد تا آنكه فرعون سوار بر ماديان خودش داخل شكافى شد كه در دريا ايجاد گشته بود و از پى او لشكريان و همراهانش وارد آب گشتند و درست در همين لحظه بود كه موجهاى سهمگين آغاز گشتند و آب همچو كوهى بر سر قبطيان فرود آمد . در آخرين لحظات حيات فرعون بر وحدانيت پروردگار اقرار كرد
آمَنْتُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا الَّذِي آمَنَتْ بِهِ بَنُوا إِسْرائِيلَ وَ أَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ
[ 1 ] اما جبرئيل مشتى از گل را در دهان او فرو برده و گفت : ايمان تو اينك سودى نخواهد داشت
آلْآنَ وَ قَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ وَ كُنْتَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ
[ 2 ] مىگويند همراهان فرعون همگى در دريا غرق شدند و هيچ اثرى از آنها باقى نماند و تنها فرعون بود كه خداوند جسد او را به ساحل انداخت چرا كه بنى اسرائيل باور نمىكردند معبود قبطيان به هلاكت رسيده باشد .
فَالْيَوْمَ نُنَجِّيكَ بِبَدَنِكَ
[ 3 ] [ 4 ] امام صادق ( ع ) مىفرمايند : جبرئيل تا زمان نزول آيه
آلْآنَ وَ قَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ وَ كُنْتَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ
همواره محزون و افسرده به خدمت رسول خدا ( ص ) مىرسيد اما بعد از نزول اين آيه بسيار خندان و شاداب بود و وقتى رسول خدا ( ص ) علت اين امر را از او جويا شد جبرئيل گفت : فرعون به هنگام غرق شدن اقرار به ايمان و وحدانيت خداوند نمود و من خطاب به او اين جمله را بيان كردم
آلْآنَ وَ قَدْ . . .
از آنزمان مىترسيدم كه خداوند بر اين جمله صحه نگذارد . و فرعون را مشمول رحمت خويش گرداند . اما امروز و با نزول اين آيه مطمئن گشتم كه خوشنودى خداوند در وراى آن نهفته است [ 5 ] « ابراهيم همدانى » از حضرت رضا ( ع ) پرسيد چرا
هامش
[ 1 ] سورهء يونس - آيهء 90 .
[ 2 ] سورهء يونس - آيهء 91 .
[ 3 ] سورهء يونس - آيهء 92 .
[ 4 ] تفسير قمى - ج 2 - ص 118 و 122 .
[ 5 ] تفسير قمى - ج 1 - ص 316 .