وجود امام لطف است و بايد مردم را بطريق عدل و انصاف دعوت كند و از راه ظلم و عدوان و فسق و فجور باز دارد .
و اما از جهت شرع و نقل هم بسيار روشن است ، زيرا حضرت رسول و ائمه عليهم السّلام در مورد احكام شرع مطالب زيادى بيان داشتهاند ، البته ممكن است روات براى جهاتى اين گونه روايات را نقل نكنند و در اين صورت اخبار از همديگر قطع شود ، و يا اينكه گروهى روايات را نقل كنند كه اقوال آنان قابل احتجاج نباشد ، در اين صورت احتياج به وجود امام پيدا ميگردد كه صحت و سقم اين اخبار را بيان كند ، و ليكن مكلفين با همين روايات اطمينان پيدا ميكنند و ميدانند كه احكام شرع و مذهب حق از اين روايات خارج نيست ، زيرا در ما وراء اين مطالب منقوله امام وجود دارد كه هر گاه خطائى پيش آمد و يا موضوعاتى شبههانگيز جلو مسلمانان را گرفت حق را براى آنان بيان مىكند .
پس بنا بر اين با ادراك حق از ادلهء شرعيه باز هم احتياج به وجود امام و لو در پشت پردهء غيبت ثابت است ، زيرا مسلم است كه تكليف تا روز قيامت از عهدهء ما خارج نيست ، و نيز ميدانيم كه نقل بعضى از احكام شريعت و لو در زمان غيبت امام عليه السلام و خوف از دشمنانش منقطع نخواهد شد ، و اتفاق بر تمام مسائل شريعت جز در حال ظهور امام امكان ندارد .
( 1 ) شبههء پنجم - گويند : اگر علت غيبت امام براى ترس از دشمنان و مخالفين است ، پس چرا وى براى دوستانش ظاهر نميشود ، زيرا دوستان و طرفدارانش كه در صدد آزار و اذيت او نيستند كه او خود را از آنان مخفى بدارد ، و نيز اگر امامت او در انجام تكاليف عبادى لطف است پس اينك كه وى در بين آنها نيست لازم است تكاليف از آنان ساقط گردد .
( 2 ) جواب : علماى ما در مورد اين سؤال و اعتراض جوابهاى متعددى دادهاند كه اكنون در ذيل بيان ميگردد :
1 - امام عليه السّلام هرگز براى تقيه از دوستانش پنهان نشده ، بلكه علت غيبت از
إعلام الورى بأعلام الهدي ( زندگانى چهارده معصوم ع ) ( فارسي ) — صفحة 599
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص٥٩٩