داشتن عرش و مدد ايشان در آن بحول و قدرت و قوت حق سبحانه و تعالى و به بركت اسماء حسنى ويست و اگر نه نمى توانستند كه ذرهاى از ذرات كاينات را بردارند چه جاى عرش كه از اعظم اجرام عالم است . روايت است كه عرش را پايه بسيارست و روايت است از حضرت امام جعفر صادق ع كه ميان هر قائمه از قوايم عرش تا قائمه ديگر آن مقدار مسافت است كه پرواز كند مرغ تيز پرى در مدت دويست هزار سال . بعضى محققان گفتهاند كه قوايم عرش هشت است و بر داشتن هر يك از آن مفوض است بيك فرشته چنان كه حق سبحانه و تعالى مى فرمايد كه وَ يَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمانِيَةٌ يعنى بر مى دارد عرش پروردگار ترا آن روز يعنى روز قيامت است بالاى ايشان هشت فرشته . و در روايت آمده است كه هر ملك از ملائكه حملة العرش و ملائكه كه در حول عرشند چهار بال دارند دو بال در پيش روى ايشان است تا نظر ايشان بر عرش نيفتد و هلاك نشوند از جلالت و عظمت آن و دو بال ديگر آنست كه به آن حركت مى كنند و مى پرند و نيست ايشان را سخنى غير از تسبيح و تحميد حق سبحانه و تعالى جل ذكره و عم سره .
باب سيم در بيان آفرينش ابو البشر آدم صفى الله ع و ذكر شمهاى از احوال وى از سجود ملائكه كرام و بيرون آمدن از دار السلام
قس - منها في خلق صفة آدم عليهم السلام ج - يعنى بعضى ازين خطبه در بيان آفريدن حضرت آدم ع است