نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 140

بستارها مانند لوحيست كه در وى رقم باشد از خط و نقط و نقش . و بدانكه حضرت به جهت تنبيه غافلان اشارت كرد از براى ايشان به آن كه آفريدن آسمان و تحريك وى بحركات و تنوير وى بكواكب زاهر است . و انجم باهرات همه نعمت است نسبت به بندگان و واجبست بر ايشان كه نظر و تأمل كنند به قدر عقول خود در آن و استدلال نمايند به آن بر وجود خالق منان و غافل نشوند از شكر نعم بى پايان چنان كه حضرت سبحان در قرآن مى فرمايد كه إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْبابِ يعنى بدرستى و براستى كه در آفريدن آسمانها و زمين و در اختلاف شب و روز دليلهاست از براى كسانى كه اهل عقلند . و مى فرمايد كه الْحَمْدُ للِهِّ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ يعنى شكر آن خداى راست كه آسمانها و زمينى را آفريد . و از جمله نعم غير متناهيه كه حق سبحانه و تعالى بر بندگان انعام كرد و به مقتضاى حكمت خود آن را مبنى گردانيد بر حركت سموات بر وجهى كه بر اكثر عقول ظاهر است ترتيب مركبات از معدنيات و نباتات و حيوانات و اهتدا به نور كواكب نيرات و نجوم زهرات در ظلمات ليالى و در بحار و برارى و مانند آن . و حق سبحانه و تعالى در مواضع بسيار در قرآن آسمان را ياد كرده و شكى نيست كه بسيارى ياد كردن آن دليل است بر عظم شان و بر آنكه حق تعالى [ 56 ب ] را در ايجاد وى سرهاست كه عقول بشريه از ادراك آن عاجز است عجب از انسان كه اگر مطلع شود بر بنايى كه فى الجمله عالى و مزين باشد يا وقوف يابد نقشى بر ديوار كه اندك مستحسن نمايد سالها از آن تعجب كند و بر صانع آن