تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 139

مساهمون:

ص١٣٩

روشن و درخشنده كه روشنى ايشان محجوب نمى شود از آسمانها بلكه از آنجا در مى گذرد و در بيرون آسمانها محسوس مىشود چنان كه حق سبحانه و تعالى فرموده‌إِنّا زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِزِينَةٍ الْكَواكِبِ يعنى بدرستى كه ما مزين گردانيديم آسمان زيرين را بزينت و آرايش ستارها و بنور ايشان و فرمود كه النَّجْمُ الثّاقِبُ يعنى ستارهء درخشنده كه نور وى بر هر چشم كه واقع شود چنان نمايد كه آن چشم را سوراخ خواهد كرد .

قص - و اجرى فيها سراجا مستطيرا و قمرا منيرا فى فلك دائر و سقف سائر و رقيم مائر ج - مستطير پراكنده . رقيم آنچه در وى رقم باشد . مى فرمايد كه حق سبحانه و تعالى بقدرت خود جارى گردانيد در آسمانها چراغى [ 56 آ ] كه پراكنده و منتشرست و روشنائى وى در همه جا يعنى آفتاب . و نيز جارى گردانيد در آسمانها ماه تاب روشن را و اين آفتاب و ماه تاب را ثابت گردانيد در فلك گردنده و بام سير كننده و رقيم حركت كننده چنان كه خداى تعالى فرموده‌و جعل القمر فيهن نورا و جعل الشمس سراجا يعنى گردانيد خداى تعالى ماه را در آسمانها نور و گردانيد آفتاب را آسمانها چراغ و فرمود كه لَا الشَّمْسُ يَنْبَغِي لَها أَنْ يعنى آفتاب و ماه تاب در فلك سير مى كنند . و حضرت ع آسمان را رقيم گفته به جهت آنكه رقيم آن چيزيست كه در وى رقم باشد چنان كه گذشت و چون آسمان مزين و منقش است

هامش
( 17 ) آيهء 6 سورهء صافات - سپه و آستانه ( الدنيا ) را ندارد .
( 18 ) در آستانه ( چشم ) ولى دست خورده
( 19 ) كذا در عبده وش 295 - سپه و آستانه : مسائر
( 20 ) سپه : به قدر
( 21 ) سپه : مستتر است
( 22 ) سپه ( را ) ندارد .
( 23 ) آستانه و به جاى در ( ولى در بايد باشد )
( 24 ) سپه : حق تعالى
( 25 ) آيهء 16 سورهء نوح
( 26 ) آخر آيهء 33 سورهء انبياء