نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 133

جميع جوانب فرا گرفت و او را در حيّز وى نگاه داشت و منع كرد از انتشار . و بعد از آن حق سبحانه و تعالى بار ديگر آفريد از براى موج دادن آن آب و بر هم زدن و بر آن آب گماشت تا او را بر هم زد و در موج در آورد و چندانى او را بر هم زد و موج داد كه اكثر آن آب كف گرديد و بر بالاى آن آب ايستاد پس حق سبحانه و تعالى آن كف را از روى آن آب برداشت و در آن فضاى وسيع مرتفع عالى گردانيد به مقدار مقتضاى حكمت خود ، آن گه مكوّن گردانيد هفت آسمان را از آن كف . اگر گويند كه آنچه ظاهر قرآن است آنست كه حق سبحانه و تعالى آسمانها را از دود آفريد چنان كه فرمود ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ وَ هِيَ دُخانٌ يعنى حق سبحانه و تعالى اراده كرد آفريدن آسمان را و آن آسمان دود بوده و ظاهر [ 54 آ ] . حضرت امير المؤمنين ع دلالت كرد كه حق سبحانه و تعالى آسمانرا از كف آب آفريد چنان كه مذكور شد . و آنچه از بعضى اخبار ظاهر مىشود آنست كه حق سبحانه و تعالى آسمان را از بخار آب آفريد و زمين را از كف آب چنان كه نقل كرده‌اند كه در سفر اول تورية آمده كه حق سبحانه و تعالى در مبدأ خلق جوهرى آفريد آن گه بهيبت نظر كرد در آن جوهر آن جوهر از هيبت نظر جلال حق عز و علا گداخت و آب شد آن گه از آن آب بخارى برخاست مثل دود پس حق سبحانه و تعالى از آن بخار آسمانها را آفريد و بر روى آن آب چيزى ظاهر شد مثل كف دريا پس حق سبحانه و تعالى زمين را از آن كف آفريد آن گه استوار گردانيد زمين را به كوهها . و در روايت ديگر آمده كه حق سبحانه و تعالى از آن كف زمين مكه را آفريد و بعد از آن منبسط گردانيد زمين را از زير خانه كعبه . پس ازين خبر ظاهر شد كه حق سبحانه و تعالى آسمان را از بخار آب آفريد و زمين