در اخبار و روايات هم اين گونه حالات را فراوان داريم . اگر از ولايت تكوينى چهارده معصوم عليهم السّلام - كه همگى بر آن متّفقاند « 1 » - بگذريم ، اصحاب خاصّ و بزرگان شيعه را هم خواهيم يافت كه قدرتهايى دارند .
اين حكايت مشهور است كه ابو ذر به نزد سلمان رفت در حالى كه ديگ غذايى بار گذاشته بود و آن ديگ دو بار افتاد ؛ ولى هيچ غذايى بر زمين نريخت . « 2 » حال به اين مورد توجّه كنيد : روزى مقداد نزد سلمان رفت در حالى كه كنار سلمان ديگى بر روى دو پايه گذاشته شده بود و بدون هيزم و آتش حرارت مىديد . مقداد تعجّب كرد كه چرا ديگ بدون هيزم و آتش گرم مىشود . سلمان دو سنگ زير ديگ انداخت كه فورا شعلهور شدند . سلمان در پاسخ تعجّب بسيار مقداد ، اين آيه را خواند :
وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ *
« 3 » . در اين هنگام ديگ
هامش
( 1 ) براى درك گوشهاى از مقام و قدرت ائمّه عليهم السّلام به اين دو قياس توجّه كنيد :
آصف - كه داستانش پيش از اين آمد - علمى از كتاب دارد :عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ( نمل ( 27 ) : 41 ) ولى در وصف امير الحسن عليه السّلام آمده است :مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ( رعد ( 13 ) : 44 ) ؛ يعنى كسى كه كلّ علم كتاب را دارد . بنا بر اين - چنان كه در روايات ذيل اين آيه در تفسير برهان آمده است - علم آصف در برابر علم امام عليه السّلام مثل مقدار آبى است كه مگسى با بال خود از روى دريا بردارد در برابر كلّ دريا ! ( البرهان في تفسير القرآن ، ج 3 : صص 272 - 277 ) .
در مورد حضرات سليمان و داود عليهما السّلام از زبان سليمان عليه السّلام آمده است :أُوتِينا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ( نمل ( 27 ) : 17 ) ؛ يعنى ( از« كُلِّ شَيْءٍ »( همه چيز ) به ما داده شده است ) ؛ يعنى بخشى از« كُلِّ شَيْءٍ ». امّا در مورد امام عليه السّلام آمده است :وَ كُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍ( يس ( 36 ) : 13 ) ؛ يعنى (« كُلَّ شَيْءٍ »( همه چيز ) را در امامى روشنگر احصا كرديم و بر شمرديم ) . ( البرهان في تفسير القرآن ، ج 2 ، صص 566 - 570 ) .
طالبان دلايل بيشتر مىتوانند رجوع كنند به كتاب « اثبات ولايت » از آية اللَّه نمازى شاهرودى و براى يافتن نمونههايى از معجزات چهارده معصوم عليهم السّلام ، كتاب « الخرائج و الجرائح » از علّامه قطب الدّين راوندى را ببينند . كتاب اخير در سه جلد چاپ شده و تماما به ذكر معجزات چهارده معصوم عليهم السّلام اختصاص دارد .
( 2 ) نفس الرّحمان في فضائل السّلمان : 351 .
( 3 ) بقره ( 2 ) : 25 : ( هيزم آن آتش ، مردم و سنگ مىباشد ) .