مىگرديم ، توفيقى كه پروردگارمان نصيب ما كرد را ديدى ، از شناخت و افتخارى كه به سبب عبادت و طاعتش به ما داد و ما در پيشگاه مقدّسش از تو به نيكى ياد كرديم كه به ما خدمت و محبّت و سخاوتمندى كردى .
اگر فرزند نام پدرش را با كارهاى نيك زيبا كرد ، شايسته است پدر براى دستيابى فرزندش به آرزوها به او كمك كند و ما همانند فرزندان توايم ؛ از تو مىخواهيم به زبان حال از حكم ران دنيا و معاد بخواهى كه در دوران زندگانىمان ما را در بقيّهى حركتها و آرامشهايمان بر مركبهاى تن درستى و كام رانى بر روى تو حركت دهد و از گزند ساير حيوانات و جمادات موذى كه در اندرون تو يا بر روى تو هستند ، نگه دارد و در پرتگاههاى راهها ايمن سازد و هنگامى كه در درون تو جاى گرفتيم ، از بقيّهى مادران باردار مهربانتر باشى و خدا ما را در دل تو از عقابها ايمن بدارد و روز قيامت همانند فردى كه سعادتمند شده و يارى گرديده و به آن چه مىخواسته دست يافته است از تو بيرون آورد ، و از زمرهى آنانى باشيم كه با پرهيزگاران زير درخت طوبى - كه از آن آنهاست - گرد هم آمدهاند و چه خوب باز گشت گاهى است ! آن گاه كه خواستى از چهارمين منزل سوار مركب شوى ، بعد از سوار شدن بگو :
اللّهمّ إنّي أحمدك على نعمك الّتي لا تحصى بالحساب ؛ حمدا يزيد على حمد كلّ حامدين من ذوي الألباب و على تسخيرك لنا منافع السّماوات و الأرض و ما فيهما من المحابّ و على تسخير هذه الدّوابّ .
اللّهمّ فبالرّحمة الّتي فتحت علينا و بين يدينا طرق المقاصد و فوائد الموارد حتّى سيّرتنا في ظلمات اللّيل و ضوء النّهار متمكّنين من الأسفار سالمين من الأخطار ، فنسألك تمام هذه المسارّ و الأنوار و حفظنا و حفظ ما أنعمت علينا بما حفظت به كنز أصحاب الجدار و بما حفظت به قلوب الأبرار من دنس الآصار و الإصرار ؛ برحمتك يا أرحم الرّاحمين .
آداب سفر در فرهنگ نيايش ( الأمان من أخطار الأسفار و الأزمان ) ( فارسى ) — صفحة 348
مساهمون: السيد ابن طاووس
ص٣٤٨