خداوندا ، تو را بر نعمتهاى بىشمارت ثنا مىگويم ؛ ثنايى كه از ثناى همهى خردمندان فزونتر باشد و تو را مىستايم بر آن كه منافع آسمانها و زمين و همهى دوست داشتنىهاى آنها را در اختيار ما نهادهاى و اين مركبها را براى ما رام كردهاى .
خدايا ، به رحمتى كه با آن راههاى مقصدها و فايدههاى اقامتگاهها را پيش روى گشودى تا در تاريكىهاى شب و روشنى روز سير كنيم و اين كه توان مسافرت داريم و مىتوانيم از خطرها ايمن باشيم ، از تو مىخواهيم كه خوشىها و روشنىها را بر ما تمام فرمايى ؛ به حكمتى كه گنج مالكان ديوار را نگاه داشتى و به آن چه به سبب آن دلهاى نيكان را از آلوده شدن به چرك تعلّقات دنيوى - كه انسان را به طرف خود مىبرند - و پافشارىها ( بر آن چه حرام كردهاى ) پاك ساختهاى ، ما و آن چه را هم راه داريم ، نگهدار ؛ به رحمتت ، اى مهربانترين مهربانان .
پس از سوار شدن ، وقتى خواستى از منزل چهارم راه بيفتى ، بگو :
اللّهمّ قد توجّهنا على نيّة أنّنا متوجّهون منك - جلّ جلالك - بك - جلّ جلالك - إليك - جلّ جلالك - لك - جلّ جلالك - فقوّنا على تصديق هذا المقال بالفعال ، و سيّرنا على مطايا الإقبال و الظّفر بالآمال و قرّب لنا من المنازل ما كان بعيدا و قوّنا و قوّ دوابّنا قوّة تجعل مسيرنا حميدا و تدبيرنا سعيدا ؛ برحمتك يا أرحم الرّاحمين .
بار الها ، راه افتادن ما با اين قصد است كه حركت ما از سوى تو و به يارى تو و به سوى تو و خالص براى تو باشد ؛ پس براى انطباق اين گفتار با عمل ، به ما نيرويى عطا كن و ما را بر مركبهاى خوش بختى و رسيدن به آرزوها ره سپار فرماى و منازل دور دست را بر ما نزديك گردان و به ما و مركبهايمان نيرويى ده كه به خوبى راه بپيماييم و عاقبتانديشى ما در كارها را سعادت آفرين ساز ؛ به رحمتت ، اى مهربانترين مهربانان .
آداب سفر در فرهنگ نيايش ( الأمان من أخطار الأسفار و الأزمان ) ( فارسى ) — صفحة 349
مساهمون: السيد ابن طاووس
ص٣٤٩