اللّهمّ إنّ موائد الكرماء و طعام الحكماء و الرّحماء مصونة عن التّكدير و الموافقة و التّغيير . فاعف عمّا مضى من ذنوبنا و استر ما اطّلعت عليه من عيوبنا و أزل وحشة المعاصي من قلوبنا حتّى نتهنّأ بمائدتك و ضيافتك و طهّرنا و طهّرها مما يقضي تنغيصنا بشيء من معاقبتك أو معاتبتك ، فقد روّينا في الأخبار عن سيّد الأبرار أنّه قال : « أطيلوا في الجلوس على الموائد فإنّها ساعة لا تحسب من أعماركم و لا تحاسبون عليها . » و قد رجونا دخولنا في هذه الوعود و شمولنا بعوائد الجود ، فصدّق حسن ظنّنا بكرمك و أجرنا على ما عوّدتنا من نعمك ؛ برحمتك يا أرحم الرّاحمين .
پروردگارا ، سفرههاى بزرگان و غذاى حكيمان و مهرورزان از زيان و سختى و سرزنش مصون است ؛ پس گناهان گذشتهى ما را ببخش و آن چه از عيبهاى ما را كه بر آن آگاهى يافتهاى ، بپوشان و وحشت معصيتهايى كه مرتكبشدهايم را از دلهايمان بزداى تا بر سر سفره و مهمانىات خوش باشيم و ما و آن را - از آن چه مايهى تلخ كامى به چيزى از كيفر يا عتابت مىگردد - پاك گردان ؛ چرا كه در اخبار از سيّد ابرار به ما رسيده كه فرموده است : « در كنار سفره زياد بنشينيد ؛ زيرا آن لحظهاى است كه از عمرهاى شما محسوب نمىگردد و بر آن حسابى از شما كشيده نمىشود . » « 1 » اميدواريم اين وعدهها شامل حالمان گردد و از فوايد بخشش بهرهمند گرديم ؛ پس به كرمت ، گمان نيك ما را تصديق فرما و هم چنان نعمتت را بر ما ارزانى دار ؛ به رحمتت ، اى بخشندهترين بخشندگان .
زمانى كه در منزل چهارم مىخواستى بخوابى ، بگو :
اللّهمّ إنّك عرّفتنا أنّ النّائمين كالأموات و المستيقظين من
هامش
( 1 ) مكارم الأخلاق : 141 ، از امام صادق عليه السّلام .