فصل 10 : آن چه در راه و هنگام ترس از دشمنان و دزدها خوانده مىشود ( اين دعا از كتاب « أدعية السّر » نقل شده است )
در روايت آمده است : هنگام ترس از دشمنان و راه زنان در راهها خوانده مىشود .
« يا آخذا بنواصي خلقه و السّافع بها إلى قدرته و المنفذ فيها حكمه و خالقها و جاعل قضائه لها غالبا . إنّي مكيد لضعفي و لقوّتك على من كادني تعرّضت لك فإن حلت بيني و بينهم فذلك ما أرجو و إن أسلمتني إليهم غيّروا ما بي من نعمتك .
يا خير المنعمين ، لا تجعل أحدا مغيّرا نعمتك الّتي أنعمت بها عليّ سواك و لا تغيّرها . أنت ربّي و قد ترى الّذي نزل بي فحل بيني و بين شرّهم بحقّ ما به تستجيب الدّعاء ؛ يا اللَّه ربّ العالمين .
اى آن كه سر رشتهى امور آفريدگان خود را به دست گرفته و آنان را به دايرهى قدرت خويش كشانده و حكم خود را در ميانشان نافذ ساخته و آنها را آفريده و خواستهى خود را بر آنها چيره كردهاى ، من به خاطر ناتوانىام ، بدخواهانى پيدا كردهام و به خاطر چيرگىات بر كسانى كه در صدد فريب و آزارم هستند ، به درگاه تو آمدهام . اگر ميان من و ايشان فاصله اندازى همان آرزوى من است و اگر مرا تسليم آنان كنى ، نعمتى را كه به من دادهاى دگرگون مىسازند . اى بهترين نعمت دهندگان ، مگذار هيچ كس جز خودت نعمتى را كه بخشايش توست دگرگون كند و تو هم آن را وارونه مساز . مگر نه آن است كه تو آفريدگار منى و زيانى را