تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آداب سفر در فرهنگ نيايش ( الأمان من أخطار الأسفار و الأزمان ) ( فارسى ) — صفحة 282

مساهمون:

ص٢٨٢
كه به من مىرسد مىدانى ؟ پس ميان من و آسيب ايشان فاصله انداز ؛ به حقّ هر چه كه به آن ، دعا را مستجاب مىگردانى ؛ اى پروردگار جهانيان . » « 1 » همچنين : « بسم اللَّه و باللَّه و من اللَّه و إلى اللَّه و في سبيل اللَّه . اللّهمّ إليك أسلمت نفسي و إليك وجّهت وجهي و إليك ألجأت ظهري و إليك فوّضت أمري فاحفظني بحفظ الإيمان من بين يديّ و من خلفي و عن يميني و عن شمالي و من فوقي و من تحتي و ادفع عنّي بحولك و قوّتك فإنّه لا حول و لا قوّة إلّا باللَّه العليّ العظيم . بسم اللَّه و باللَّه و از خدا و به سوى خدا و در راه ( رضاى ) خدا . پروردگارا ، خودم را به تو تسليم كردم و روى به درگاهت آوردم و به لطفت تكيه كردم و كارم را به تو واگذاردم ؛ پس من و ايمانم را نگه‌دار و از آسيب‌هايى كه از پيش رو و پشت سر و از راست و چپ تهديدم مىكنند ، حفظم فرماى و به توان و نيرويت گزندها را از من دور ساز ؛ زيرا هيچ جنبش و حركتى نيست مگر به وسيله‌ى خداوند بلند مرتبه‌ى بزرگ . » از امام زين العابدين عليه السّلام روايت شده است كه فرمود : « هر گاه اين كلمات را گفته باشم ، اگر جنّ و انس در برابر من جمع شوند ، ترس و واهمه‌اى به خود راه نمىدهم . » « 2 »

آياتى از قرآن كه انسان به وسيله‌ى آن‌ها از دشمنان پنهان مىشود .

به سوى هر كه از زيانش ترس دارى ، با دست اشاره مىكنى و مىخوانى :
هامش
( 1 ) بحار 76 : 257 ؛ جواهر السّنيّة : 177 ؛ أدعية السّرّ راوندى : 22 . ( 2 ) كافى 2 : 406 و 410 .