فصل 3 : در بستن تحت الحنك با عمامهى سفيد ، هر گاه در روز شنبه سفر كند
در صفحهى آخر كتاب « المنبئ عن زهد النّبيّ صلوات اللَّه عليه » « 1 » - كه جزء كتاب نبود - ديدم جدّ مادرىام ، ورّام بن ابى فراس قدّس اللَّه روحه به خطّ خود روايتى نوشته است كه ما در اين جا عينا آن را نقل مىكنيم : صفوان بن يحيى و احمد بن محمّد بزنطى از حضرت ابو تعالى امام رضا عليه السّلام ، نقل مىكنند كه فرمود :
« پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم فرمود : اگر مردى روز شنبه از منزل خود بيرون شود - در حالى كه عمامه بر سر نهاده و قسمت پايانى شال عمامه را زير چانه بر آورده است - آن گاه اگر به سوى كوهى رود كه آن را از جاى بركند ، موفّق خواهد شد . »
هامش
( 1 ) اثر شيخ ابو محمّد جعفر بن احمد بن على قمى معروف به ابن الرّازى . او ساكن رى و معاصر شيخ صدوق بود . از ديگر آثار اوست : « المسلسلات » و « الغايات » . سيّد ابن طاوس در « الدّروع الواقية » آن را « زهد النّبي صلّى اللَّه عليه و آله و سلم » ناميده است . رك . الذّريعة 22 : 355 - 356 و 12 : 66 . اين كتاب در « معجم ما كتب عن الرسول . . . » ( 3 : 358 و 2 : 131 ) اشتباها به شيخ صدوق نسبت داده شده است .
آن چه نجاشى به صدوق نسبت مىدهد كتاب ديگرى مشابه آن است نه خود آن . ( ويراستار )