فصل 2 : تحت الحنك بستن هنگام محقّق شدن تصميم سفر براى سلامت از خطر
در اين مورد از كتاب « الآداب الدّينية » از طبرسى رضوان اللَّه عليه حديثى نقل مىكنيم كه از مولايمان ، موسى بن جعفر عليهما السّلام ، روايت كرده است . ايشان فرمود :
« براى كسى كه هنگام بيرون آمدن براى مسافرت ، عمامه بر سر نهد و تحت الحنك آن را بياويزد ، من سه چيز را به عهده مىگيرم : گرفتار دزد نگردد ، غرق نشود ، نسوزد . » « 1 » برقى نيز اين روايت را در كتاب محاسن به سند خود از حضرت امام كاظم عليه السّلام آورده است . « 2 » در بارهى اثر عمامه هنگام رفتن جهت كارهاى با اهمّيّت ، چند روايت از ابو العبّاس ، احمد بن عقدة ، در كتاب « الولاية » به ما رسيده است . وى در آن كتاب ، حديث تصريح مولا و سرورمان ، پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلم ، بر خلافت امير الحسن عليه السّلام و راهنمايىاش بر جانشينى آن حضرت در روز غدير را آورده است و به سند خود در آن كتاب - كه از گنجينههاى گران بهاى مؤمنان است - در بيان حالات عبد اللَّه بن بسر مازنى - از دو طريق كه تا ابن بسر مىرسد - چنين روايت كرده است : عبد اللَّه بن بسر ، صحابى پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلم ، گفت : روز غدير خم ، پيامبر به دنبال على عليهما السّلام فرستاد . ايشان را آوردند . پس بر سرش دستار نهاد و آن را بين دو شانهاش فروهشت و فرمود : « پروردگارم اين گونه در نبرد حنين مرا به وسيلهى
هامش
( 1 ) الآداب الدّينية : 49 ؛ فقيه 1 : 107 ؛ ثواب الأعمال : 101 ؛ مكارم الأخلاق : 245 .
( 2 ) محاسن : 373 .