تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آداب سفر در فرهنگ نيايش ( الأمان من أخطار الأسفار و الأزمان ) ( فارسى ) — صفحة 236

مساهمون:

ص٢٣٦
هنگامى كه به درگاه خانه‌ات رسيدى ، دعايى را بخوان كه ما در اين جا به سند خود - كه تا صباح الحذّاء [ - كفشگر ] مىرسد - نقل مىكنيم . صباح مىگويد : شنيدم موسى بن جعفر عليهما السّلام مىفرمود : « اگر مردى از شما - هنگامى كه عازم سفر گرديد - بر درگاه خانه‌اش رو به جايى كه در نظر دارد ، بايستد و سوره‌ى حمد و آية الكرسى را به جلو و راست و چپ خود بخواند ، سپس بگويد : اللّهمّ احفظني و احفظ ما معي ، و سلّمني ، و سلّم ما معي و بلّغني و بلّغ ما معي ببلاغك تعالى ( پروردگارا ، مرا و آن چه را كه همراهم است ، نگه‌دارى فرما و از گزند حوادث ايمن دار و به خوبى به مقصد برسان و سالم بازگردان . ) ، خداوند او و آن چه را به هم راه دارد ايمن و محفوظ سازد و سالم باز گرداند . » سپس فرمود : « اى صباح ، آيا نديده‌اى كه گاهى به خود مرد آسيبى نمىرسد و سالم مىماند ؛ ولى آن چه هم راه اوست ، تباه مىشود و خودش به منزل باز مىگردد ؛ ولى آن چه با اوست ، از بين مىرود ؟ » گفتم : آرى ، ديده‌ام ؛ فدايتان شوم . « 1 » به سند خود از علىّ بن أسباط روايت مىكنم از امام ابو تعالى رضا عليه السّلام ، كه آن حضرت فرمود : « در وقت بيرون آمدنت از خانه ، در مسافرت يا وطن ، بگو : بسم اللَّه ، آمنت باللَّه ، توكّلت على اللَّه ، ما شاء اللَّه ، لا حول و لا قوّة إلّا باللَّه . ( به نام خدا ؛ به خدا ايمان دارم و بر او توكّل مىكنم . آن چه خدا خواهد [ همان مىشود ] . نيست نيرويى جز به [ يارى ] خدا . )
هامش
( 1 ) كافى 2 : 395 ، و 4 : 283 ؛ فقيه 2 : 177 ؛ تهذيب 5 : 49 ؛ محاسن : 350 .