فصل 9 : مطالبى كه مسافر براى شناخت قبله جهت خواندن نماز به آن نيازمند است
نشانههايى كه بيان مىشود ، ويژهى اهل عراق است ؛ زيرا ما اكنون در اين نواحى ساكنايم .
اگر كسى جهت اداى نماز صبح ، بخواهد قبله را بشناسد ، بايد طورى بايستد كه در زمان عادى ، جايگاه بر آمدن سپيدهى فجر از سمت چپش باشد ؛ در اين حالت قبله جلوى روى وى قرار گرفته است . اگر براى اداى نماز ظهر يا غير آن بخواهد قبله را به دست آورد ، اگر افقى را كه طلوع خورشيد از آن جاست مىشناسد ، طورى بايستد كه جاى طلوع خورشيد از جانب چپش باشد و صورت به جانب آسمان نمايد . هر گاه خورشيد را بر انتهاى ابروى راست از سمت راست بينىاش ببيند ، هنگام اداى فريضهى ظهر فرا رسيده است و اگر خواست براى نماز عشا قبله را به دست آورد ، بايد جاى پنهان شدن خورشيد را در زمان معتدل ، از جانب راستش قرار دهد و نماز بگزارد ؛ چون رو به قبله قرار دارد . اگر ستارهى جدى در معرض ديد اوست ، آن را پشت سر خود از سمت راست قرار دهد كه در اين حالت رو به قبله خواهد بود . همچنين اگر بخواهد در شب نماز ديگرى بخواند ، بايد قبله را با ستارهى جدى به دست آورد .