و يهود مدينه منوره از سوى ديگر ، به اينان اجازه داد كه در شهر بمانند و بر دين خود باشند و اموالشان نيز از آن خودشان باشد .
در اين پيمان رسول خدا ( ص ) ، زندگى اجتماعى ، اقتصادى و نظامى ساكنان مدينهء منوره ، اعم از مسلمانان ، مشركان و يهوديان را سر و سامان داد .
هامش
« ادامه از صفحهء قبل » : بايد قصاص و كشته شود ، مگر آنكه ولى مقتول به خونبها رضايت دهد و همهء مؤمنان بايد بر ضد قاتل باشند و واجب است كه بر ضد او قيام كنند . بر هيچ مؤمنى كه به مفاد اين پيمان اقرار دارد و به خدا و روز رستاخيز ايمان آورده است ، جايز نيست كه حادثه جويان و فتنهانگيزان را پناه دهند و ياريشان كنند و هر كس چنان كسى را پناه و يارى دهد روز قيامت لعنت و خشم خداوند بر او خواهد بود و هيچ غرامت و خسارتى از او پذيرفته نيست . مرجع حل اختلافات هميشه خدا و محمد هستند . تا زمانى كه مؤمنان در حال جنگ هستند ، يهوديان هم بايد در پرداخت هزينه با آنان همراه باشند . يهوديان بنى عوف امتى همراه مؤمنانند . يهوديان به آيين خود و مسلمانان به آيين خود خواهند بود . يهوديان و وابستگانشان محفوظ هستند ، مگر كسى كه مرتكب ستم و گناه شود كه او جز خود و خانوادهاش كسى را هلاك نمىسازد . يهوديان قبايل بنى نجار و بنى حارث و بنى ساعده و بنى جشم و بنى اوس ، و نيز قبايل جفنه ( تيرهاى از بنى ثعلبه ) و بنى شطيبه بسان يهوديان بنى عوف هستند و از مزاياى مساوى برخوردارند ، مگر كسى كه مرتكب ستم و گناه شود كه جز خود و خانوادهاش را به هلاكت نمىاندازد . موالى بنى ثعلبه مانند خودشانند . خانوادهء يهوديان در حكم خود ايشانند و هيچ كدام بدون اجازهء پيامبر ( ص ) حق بيرون رفتن از مدينه و خارج شدن از اين پيمان را ندارد . خون هر مجرمى از قبايل و تيرههاى ياد شده محترم است و هر كس خون ديگرى را بريزد ، قصاص خواهد شد و سرانجام خود و خاندان او هلاكت است ، مگر آن كه قاتل ستمديده باشد . و خداوند به اين قرار داد راضى است . بر يهود هزينهء خودشان و بر مسلمانان هزينهء خودشان است و بر عهدهء ايشان است كه يكديگر را يارى دهند و عليه هر كس كه با امضا كنندگان اين پيمان نامه بجنگد ، بايد بجنگند و خير خواه يكديگر باشند كه نيكى و وفادارى مانع از گناه است . هيچ كس نبايد در حق هم پيمان خود ستم كند و مظلوم را همواره بايد يارى داد ؛ و تا هنگامى كه مؤمنان در جنگند ، يهوديان هم بايد همراه ايشان هزينه پرداخت كنند . مدينه براى همهء امضا كنندگان به اين پيمان حرم است . همسايه و پناهنده به هر كس چون خود اوست و نبايد زيانى به او برسد و خير از او دريغ شود . به زنان جز با اجازهء كسانش نبايد پناه داد . هرگاه ميان اهل اين پيمان نامه حادثه و اختلافى بروز كند كه بيم تباهى رود ، مرجع حل اختلاف خدا و رسول اويند تا در آن باره حكم دهند ، و خداوند با كسى است كه به اين پيمان بيشتر احترام بگذارد . به مشركان قريش و ياوران آنها نبايد پناه داده شود . امضا كنندگان اين پيمان دفاع مشترك يثرب را بر عهده دارند و هرگاه مسلمانان ، يهود را براى صلح فرا خواندند بايد بپذيرند . مسلمانان هم تقاضاى صلح آنان را مشروط بر اينكه صلح با كسى نباشد كه با دين سر جنگ دارد ، خواهند پذيرفت . هر يك از طرفهاى معاهده عهدهدار هزينههاى خود خواهد بود . يهوديان اوس و وابستگان ايشان در حكم افراد ديگرى كه در اين عهدنامه هستند خواهند بود . نيكى و وفادارى مانع گناه خواهد بود . هيچكس مرتكب گناهى نمىشود مگر آنكه به زيان اوست و خداوند بر هر كس كه به راستى به مواد اين عهدنامه عمل كند داناست . اين عهدنامه دستاويز گريز گناهكار و ستمگر از اجراى حكم نخواهد بود . هر كس از مدينه بيرون رود يا در آن باشد در امان است ، مگر ستمگر و گناهكار ؛ و خداوند پناه دهندهء نيكوكاران و پرهيزگاران است و محمد رسول خدا ( ص ) هم پناه اوست .