تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الرسول القائد (شيوه فرماندهى پيامبر ص) (فارسى) — صفحة 271

مساهمون:

ص٢٧١
« خداوند رحمت كند كسى را كه امروز در برابر اينان قدرت نمايى كند » . آنگاه ركن را بوسيد و همراه با يارانش هروله « 1 » مىكرد تا در پس خانهء خدا ، از چشم قريش پنهان گرديد . طواف با چنين شتابى ، به منظور قدرت نمايى مسلمانان و پايان دادن به شايعاتى بود كه به وسيلهء قريش ميان مردم پراكنده شده بود . پيامبر خدا ( ص ) و يارانش قربانىها را در مروه ذبح كردند و پس از سه روز توقف در مكه به مدينه بازگشتند . آن حضرت ترديد نداشت كه مشاهدهء انضباط و اطاعت پذيرى مسلمانان نسبت به وى و نيز بزرگداشت خانهء خدا ، در روحيه قريش مؤثر است . در آستانهء ترك مكه ، خالد بن وليد قريش را مورد خطاب قرار داد و گفت : « براى همهء خردمندان روشن شد كه محمد نه جادوگر است و نه شاعر ، سخن او سخن پروردگار جهانيان است ، پس همهء دانايان بايد از او پيروى كنند . » ابو سفيان پس از شنيدن گفتار خالد او را خواست و صحت آنچه را كه شنيده بود از وى جويا شد . خالد آن گفته‌ها را تأييد كرد . در اين هنگام ابو سفيان از روى خشم به او حمله كرد ، اما عكرمة بن ابى جهل كه در آنجا حاضر بود مانع شد و گفت : « اى ابو سفيان ، آرام باش ! به خدا سوگند بيم دارم كه من هم همان سخن خالد را بگويم و دين او را بپذيرم . شما مىخواهيد خالد را به سبب ابراز عقيده‌اش بكشيد ، در حالى كه قريش همگى به اسلام در آمده‌اند . به خدا سوگند ، بيم آن دارم كه سال نگذرد و همه مردم مكه پيرو او گردند ! » پس از خالد ، عمرو بن عاص و پرده‌دار كعبه يعنى عثمان بن طلحه ، مسلمان شدند و اسلام در همهء خانه‌هاى قريش ، بطور پنهان و آشكار رواج يافت . عمرهء قضا موجب شد كه پيش از فتح مكه ، قلب و دل ساكنان آن شهر گشوده شود .

امانت :

الف - مسلمانان نسبت به پيمان‌هاى خود به شدت پايبند بودند و به همين دليل در پى
هامش
( 1 ) - هروله : به نوعى راه رفتن گويند كه سرعت آن از حد معمول بيشتر و از دويدن كم‌تر است .