خداى متعال گفت : « و نيكوكاران را چنين پاداش مىدهيم » اين وعدهاى حقّ ( و عمومى ) است ، مگر نمىبينيد كه اميرمؤمنان عليه السلام به كودكى در عبادت خداوند كوشيد و طولى نكشيد كه سخنورى حكيم گشت و چنين گفت :
خدا بيامرزد كسى را كه حكمتى شنيد و خوب فهميد و به هدايت خوانده شد و نزديك گشت و دنبال راهنمايى را گرفت و رهايى يافت ، عمل نيك و خالص خويش را پيش فرستاد و توشه اندوخت و از محذورها دورى گزيد ، به هدف زد و به پاداش رسيد ، بر هوس خود چيره گشت و آرزوى خويش دروغ انگاشت ، خدا را ناظر ديد و از گناه ترسيد صبر را مركب نجات خويش ساخت و تقوا را ساز و برگ روز وفات .
به راه روشن درآمد و طريق حقّ و راستى را پيش گرفت . فرصت را مغتنم شمرد و بر اجل پيشى جُست ، دل از آرزو بريد و از كار نيك توشه برگرفت .
سپس ابوجعفر گفت : آيا سخنى مختصر و مفيدتر يا اندرزى رساتر از اين شنيده يا ديدهايد ؟ و چگونه چنين نباشد كه او سخنور قريش و لقمان آن است .
150 - - 23 . برآوردن حاجتها جز با سه چيز درست نشود : كوچك شمردن آنها تا بزرگ آيد و پوشيده داشتن آنها تا گسترشيابد و زود برآوردن آنها تا گوارا شود .
151 - - 24 . و در روايت ديگرى آمده است : نيكى كردن جز با سه چيز به كمال نرسد : زود انجام دادن و كوچك شمردن و پوشيده داشتن كه چون زود انجام دهى ، گوارايش كردهاى و چون كوچكش بشمارى ، بزرگش داشتهاى و چون پوشيدهاش بدارى ، تمامش كردهاى .
152 - - 25 . من شما را به پنج چيز سفارش مىكنم كه سزاست براى دسترسى به آنها رنج سفر را بر خود هموار كنيد . هيچ يك از شما جز به پروردگار خود اميد نبندد و جز از گناه خود نترسد و چون چيزى از او پرسيدند و نمىدانست ، از گفتن نمىدانم شرم نورزد و اگر چيزى را نمىدانست ، از فراگيرى آن
نزهة الناظر وتنبيه الخاطر ( چشم تماشا ) ( فارسى ) — صفحة 79
مساهمون: الحلواني
ص٧٩