144 - - 17 . سكوت فراوان ، هيبت مىآورد و انصاف ، مرتبطان و دوستانت را افزون مىكند و بخشش ، ارج و منزلت را بالا مىبرد و با فروتنى ، نعمت كامل مىشود و با تحمّل رنج و سختى ، دوستى مىآيد و با رفتار عادلانه دشمن از پا درآيد و با بردبارى در برابر نابخرد ، ياوران عليه او فزونى يابند .
145 - - 18 . دلها را اشتياق و روى كردن و پشت كردنى است ، پس دل را آنگاه كه مشتاق است و روى آورده به كار گيريد كه اگر به ناخواه وادار به كارى شود كور گردد .
146 - - 19 . خطاب به برخى از وابستگانش : كار برادرت را به بهترين گونهء ممكن ببين تا آنگاه كه دليلى خلاف آن به تو رسد و به سخنى كه از دهان كسى بيرون مىآيد ، و قابليت تفسير خوبى دارد ، گمان بد مبر . و چون يكى از دو كار را خواستى بكنى ، آن را كه به هواى نفس نزديكتر است مكن كه بيشترين خطا با هواست .
و چون نيازى به خداوند داشتى ، با درود بر پيامبر صلى الله عليه و آله آغاز كن كه خداوند متعال بزرگوارتر از آن است كه دو حاجت از او خواسته شود ، يكى را برآرد و ديگرى را باز دارد .
و هركس دوستدار آخرت است ، جامهء صبر به تن كند .
و هركس دوستدار زندگى است ، خود را براى مصيبتها آماده كند .
و هركس آبروى خود را مىخواهد ، ستيزهجويى را وانهد .
و هركس دوستدار رياست است بر رنج تربيت شكيب ورزد .
نزهة الناظر وتنبيه الخاطر ( چشم تماشا ) ( فارسى ) — صفحة 75
مساهمون: الحلواني
ص٧٥