تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نزهة الناظر وتنبيه الخاطر ( چشم تماشا ) ( فارسى ) — صفحة 229

مساهمون:

ص٢٢٩

از سخنان امام مهدى « 1 »

528 - - 1 . محمّد بن احمد انصارى : در روز ششم ذىحجّه سال دويست و نود و سه ( در مسجد الحرام ) كنار مستجار بودم . گروهى حدود سى مرد نيز در حال طواف بودند و جز محمّد بن قاسم علوى هيچ يك از آنان مخلص ( شيعه ) نبود . در اين شرايط جوانى از طواف بيرون آمد كه دو جامهء احرام به تن داشت و كفشهايش در دستش بود . چون او را ديديم از هيبت و شكوه او همگى بدون استثنا برخاستيم و بر او سلام كرديم . او به ميان ما آمد و نشست و پيرامونش گرد آمديم . او به راست و چپ نگريست و گفت : آيا مىدانيد امام صادق عليه السلام در دعاى الحاح چه مىگفت ؟ گفتيم : چه مىگفت ؟ گفت : چنين مىگفت : « پروردگارا ، تو را به نامى مىخوانم كه آسمان و زمين به سبب آن نام برپاست و به وسيلهء آن حقّ و باطل را جدا مىكنى و پراكنده‌ها را گِرد مىآورى و گرد آمده‌ها را مىپراكنى و به آن عدد ريگها و وزن كوهها
هامش
( 1 ) . امام زمان عليه السلام در نيمهء شعبان سال 255 هجرى در سامراء به دنيا آمد و تا جهان را پر از عدل نكند از دنيا نمىرود . حضرت ولى عصر ( عج ) همنام و هم كنيهء پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و ملقّب به « مهدى » و « حجّت » است . ايشان حاضر و از ديده‌ها غايب و نوشته‌ها و توقيعاتى از ايشان در دست است .