498 - - 25 . هركه نبخشيدن را نداند ، عطا كردن را هم نداند .
499 - - 26 . نيكتر از نيكى نيكوكار است ، و زيباتر از زيبا گويندهء آن است ، و برتر از دانش بر دوش كشندهء آن ، و بدتر از شرارت كشانندهء آن ، و ترسناكتر از ترس ترسان است .
500 - - 27 . مبادا حسد ورزى كه در تو اثر مىنهد و در دشمنت نمىنهد .
501 - - 28 . هر گاه در روزگارى عدالت بيش از ظلم باشد ، نارواست كه به كسى گمان بد برى تا آنگاه كه بدىاش معلوم گردد و هر گاه در روزگارى ظلم بيش از عدالت باشد ، كسى را ياراى آن نباشد كه به كسى گمان خوب ببرد تا آنگاه كه خوبى او آشكار شود .
502 - - 29 . امام هادى عليه السلام در پاسخ سخنى با متوكل به او فرمود : صفا و صميميّت را از كسى كه با او كدورت دارى و خيرخواهى را از كسى كه به او بدگمان هستى مجوى كه دل غير تو براى تو ، مانند دل تو براى اوست .
503 - - 30 . متوكلّ از امام هادى عليه السلام پرسيد : فرزندان پدرت در بارهء عبّاس ( جدّ اعلاى خلفاى عباسى ) چه مىگويند ؟ امام فرمود : آنچه در بارهء مردى گويند كه خدا اطاعت از او را بر مردم و اطاعت از عبّاس را بر او واجب كرد . « 1 »
504 - - 31 . با نعمتها نيك همراهى كنيد و فزونى آنها را با سپاسگزارى بجوييد و بدانيد كه چون به نفس عطا شود ، بهترين روىآورنده و چون از آن خواسته شود ، بخيلترين چيز است ، پس آن را بر مركبى سوار كنيد كه چون سوارش شوند ، كند و آهسته نگردد و چون پيش افتد ، كسىاز آن سبقت نگيرد . هر كس به سوى بهشت پيشى جويد بدان رسد و هر كس از دوزخ بگريزد نجات يابد .
هامش
( 1 ) . اگر اين حديث درست باشد ، بايد آن را توجيه كنيم و اطاعت از عبّاس را در كودكى بر حضرت محمّد صلى الله عليه و آله لازم بدانيم ، شبيه به آنچه ابن بطريق در كتاب عمده پس از نقل اين حديث گفته است : يعنى اطاعت مردم از پيامبر صلى الله عليه و آله و اطاعت پيامبر از عباس ، از آن رو كه عمو جانشين پدر است .