از سخنان امام صادق « 1 »
325 - - 1 . مؤمن ، كسى است كه مدارا مىكند و نمىستيزد .
326 - - 2 . پادشاه آنكه را در برابرش سر فرود آورد ، لگدمال كند و آنكه را گردن افرازد بر زمين افكند .
327 - - 3 . هر چيزى به عقل نياز دارد جز يك چيز ، گفته شد : چه چيز ؟
گفت : پادشاهى .
328 - - 4 . رفت و آمد با پادشاهان از نشانههاى حماقت است و رفع نيازها در گرو فرصت ، پس آنها را هنگام گشادگى چهرهها عرضه كنيد و نه در ترشرويى و اخم .
329 - - 5 . اگر انسان بدخو مىدانست كه خود را عذاب مىدهد ، آسان مىگرفت .
330 - - 6 . هيچ كس پريشان نشد و دچار حيرت و عجز از چاره جويى نگشت جز آن كه مدارا گشايشگر كارهايش شد .
331 - - 7 . آفت دين خودپسندى و حسادت و فخرفروشى است .
هامش
( 1 ) . امام جعفر صادق عليه السلام در هفده ربيع الاول سال 83 هجرى در مدينه به دنيا آمد و در 25 شوّال سال 148 هجرى در همان جا رحلت كرد و در بقيع به خاك سپرده شد . كنيهء امام ، « ابو عبد اللَّه » بود و به « صادق » شهرت داشت . سخنان فراوان امام ، مدار اصلى فقه و معارف شيعه است و همهء كتابهاى حديثى به نقل آنها پرداختهاند .