332 - - 8 . هركس دو روزش برابر باشد ، مغبون است و هركس فردايش ، بدتر از امروزش باشد ، مفتون است و هركس نقص خود را نبيند ، نقصش بپايد و هركس نقصش بپايد مرگ برايش بهتر است و هركس نه از سر قصد گناه كند ، سزاوار عفو است .
333 - - 9 . از حضرتش دربارهء فرومايگى سؤال شد ، فرمود : نبخشيدن اندك و پىجويى كوچك .
334 - - 10 . هيبت انسان شريف جز با فروتنى كامل نشود .
335 - - 11 . دين جز با سرپيچى از هواى نفس حفظ نشود و به خشنودى ( خدا ) جز با بيم و اطاعت نتوان رسيد .
336 - - 12 . آن كه استوارانديشى ، نگهبانش و راستى ، همنشينش باشد شادمانيش فراوان و مروّتش كامل شود و هركه هوس ، مالكش و ناتوانى ، آسودگيش باشد ، از سلامت محرومش بدارند و به هلاكتش بسپارند .
337 - - 13 . گفته شده است كه ملحدى از حضرتش پرسيد : اكنون ، پروردگات چه مىكند ؟ فرمود : قضا و قدر را به جايگاه معين خود مىراند .
و ملحد ديگرى پرسيد كار پروردگارت چيست ؟ و امام فرمود : منصرف كردن از تصميم و زدودن اندوه .
338 - - 14 . در پى دانش باشيد هر چند به درآمدن در درياها و دادن جان باشد .
339 - - 15 . نادان بخشنده بهتر از عابد بخيل است .
340 - - 16 . سه دسته جز به خوبى نمىرسند : خاموشان ، شرگريزان و آنان كه خداى عزيز جليل را فراوان ياد كنند ، و سرآغاز خوبى فروتنى است .
نزهة الناظر وتنبيه الخاطر ( چشم تماشا ) ( فارسى ) — صفحة 169
مساهمون: الحلواني
ص١٦٩