181 - - 54 . سه چيز از ابواب نيكى است : سخاوت ، خوشگويى و تحمّل آزار .
182 - - 55 . مردى در بصره از اميرمؤمنان دربارهء « برادران » پرسيد . فرمود :
برادران دو دستهاند : برادرانِ مورد اعتماد و برادران خوش باشگويى . امّا برادرانِ مورد اعتماد ، پناهگاه ( و دست ) و بال و خانواده و مالند پس اگر به برادرى در حدّ اطمينان كامل اعتماد دارى ، دارايى و دست ( يارى ) خود را نثارش كن و با دوست واقعى او دوست واقعى و با دشمنش دشمن باش و رازش را پنهان دار و عيبش را بپوش و نكوييش را آشكار كن . اى پرسنده ! بدان كه به راستى آنان از گوگرد سرخ كميابترند .
امّا برادران خوشباشگويى كسانىاند كه تو از ( ديدار ) آنان لذّت خود را مىبرى ، پس لذّت خود را از آنان قطع مكن و بيش از آن هم از ضميرشان ( همدلى ) توقّع مدار و همان اندازه خوشرويى و شيرينزبانى كه نثار تو مىكنند تو نيز نثارشان كن .
183 - - 56 . در آغاز سرما ، خود را از آن محافظت كنيد و در پايانش ، بدان روى نماييد كه آن با تنها همان كند كه با درختان مىنمايد ؛ آغازش مىسوزاند و پايانش برگ مىروياند .
184 - - 57 . سه كار است كه كتاب خداى متعال [ قرآن ] زيان آن را متوجه همان كنندهاش مىداند : ستمكارى ، پيمانشكنى و نيرنگبازى . خداوند عزّوجلّ مىفرمايد : « اى مردم ، ستمكارى شما به زيان خودتان است . » و خداوند سبحان مىفرمايد : « هركس كه پيمان شكند ، به زيان خود شكسته است . » و خداوند متعال مىفرمايد : « و نيرنگ بد جز دامن صاحبش را نگيرد . »
185 - - 58 . و در وصف دنيا گفت : چه سرايى را وصف كنم كه آغازش رنج
نزهة الناظر وتنبيه الخاطر ( چشم تماشا ) ( فارسى ) — صفحة 103
مساهمون: الحلواني
ص١٠٣