حافظ اشعار و ايام عرب بود و شعر نيكو مىگفت . شعرش در اندلس رواج بسيار يافت .
ابن حريق در سال 622 ه در بلنسيه وفات كرد . « 31 »
( * * * ) محمد بن على بن حماد بن عيسى الصنهاجى ، از قلعهء نىحماد بود . در بجايه زندگى مىكرد . سپس به اندلس داخل شد و به قضاى جزيرة الخضراء منصوب شد ، سپس به قضاى سلا . كاتبى بليغ و شاعرى توانا بود . ديوان شعرش مشهور است . از اوست : « الاعلام بفوايد الاحكام » و شرح « ارجوزهء ابن دريد » . وفات او در سال 628 ه بود . « 32 »
( * * * ) محمد بن ادريس بن على بن ابراهيم ، از جزيرهء شقر بود ، معروف به مرج الكحل . از بزرگترين و تواناترين شاعران زمان خود بود . بويژه در غزل و وصف مبتكر بود . زمانى چند در غرناطه بود . صيت شهرتش در انحاء اندلس پيچيد . كسانى چون ابو الربيع بن سالم و ابو عبد الله بن ابى البقاء و ابن عسكر و نيز ابن الابار از شاگردان او بودهاند .
محمد بن ادريس در ماه ربيع الاول سال 634 ه وفات كرد . « 33 »
( * * * ) ابو بكر بن هشام بن عبد الله بن هشام . . . بن عبد الغافر الازدى ، از قرطبه بود . نزد بزرگان زمان خويش فقه و حديث آموخت و در ادب براعت يافت . كاتبى بليغ و شاعرى توانا بود . گاه به دبيرى و قضا نيز برگزيده شد . در سال 635 ه در جزيرة الخضراء وفات كرد . « 34 »
( * * * ) عبد الرحمان بن حزمون از مرسيه بود . شاعرى توانا بود و در ادب و تاريخ استاد .
در مدح و هجاء هردو دست داشت . چندبار به مراكش رفت .
بار آخر از والى مرسيه به نام المجريطى نزد خليفه المستنصر به تظلم آمده بود .
مجريطى او را دربند كشيده و تازيانه زده بود . چون در نزد خليفه ثابت شد كه او
هامش
( 31 ) . ابن الزبير ، صلة الصله شماره 263 . فوات الوفيات ج 2 / ص 70 .
( 32 ) . التكمله شماره 1637 .
( 33 ) . التكمله شماره 1656 .
( 34 ) . التكمله شماره 598 .