براى امير المؤمنين » آمده است . رسولان از او خواستند براى تجديد پيمان به نزد السيد ابو سعيد رود . فرناندو پذيرفت و با جمعى از خواص خود به سوى بطليوس راند . در نزديكى شهر با ابو سعيد بههم رسيدند ، هر دو از اسب فرود آمدند و با تفاهم كامل پيمان صلح پيشين مؤكد شد و پادشاه ليون با سپاه خود به بلاد خود بازگرديد .
السيد ابو سعيد برفور به سوى دژ جلمانيه واقع در نزديكى بطليوس و در غرب آن لشكر به حركت آورد . جلمانيه را پرتغاليها به وسيلهء جرالدو تصرف كرده بودند كه پايگاه آنان براى حمله به شهر بطليوس باشد . ابو سعيد بر دژ غلبه يافت . سپس آن را ويران نمود . اين واقعه در ماه ربيع الاول سال 566 ه / نوامبر 1170 م اتفاق افتاد . پس از اين پيروزى ابو سعيد با سپاه خود به اشبيليه بازگرديد . « 10 »
2
چون السيد ابو سعيد به اشبيليه رسيد ، السيد ابو حفص شوراى جنگى تازهاى تشكيل داد كه ابو سعيد و شيخ ابو حفص عمر بن يحيى در آن شركت داشتند و راى بر آن قرار گرفت كه نبرد با محمد بن سعد بن مرد نيش را آغاز كنند و سلطهء او را از شرق اندلس براندازند .
محمد بن سعد بن مرد نيش را در اين ايام اوضاع پريشان بود و بويژه پس از هزيمت سخت او در فحص الجلاب قوايش و درآمدش روى به كاهش نهاده بود . از اهم اين عوامل دو چيز بود يكى پيمان دوستىاش با مسيحيان و افكندن خويش در آغوش آنان و اعتماد مطلق بر ايشان بود و ديديم كه چگونه انبوهى از مسيحيان مزدور در لشكر او جاى داشتند . دوم خلافى كه ميان او و وزراء و سردارانش افتاده بود .
هامش
( 10 ) . ابن صاحب الصلاة ، المن بالامامه ، برگهاى 131 ب و 132 الف و 133 ب . ابن عذارى ، البيان المغرب القسم الثالث ص 85 ، 86 .