تا او را به پيروى از اين سياست تحريض كنند . مقرر شد كه السيد ابو حفص برادر خليفه با سپاه گران موحدين به اندلس گسيل شود تا به جنگ ابن مردنيش و همپيمانان مسيحىاش رود و بر مرسيه مقر حكومت او استيلا جويد .
السيد ابو حفص در اول ماه ذو القعدهء سال 565 ه / اوت 1170 م با برادر خود السيد عثمان ابو سعيد و جمعى از مشايخ و حفاظ موحدين و نيز برخى از زعماى اندلس چون ابو محمد سيد راى بن وزير و برادرش ابو الحسن على بن وزير و ديگر سرداران اندلسى كه در مراكش بودند و اكنون به سبب آگاهىشان از اوضاع شبه جزيره همراه سپاه شده بودند ، از مراكش بيرون آمد . السيد ابو حفص با اين سپاه عظيم ، در اوايل سال 566 ه به اشبيليه رسيد . شيخ ابو حفص عمر بن يحيى نيز با ابن همشك به ديدار پسر خليفه شتافتند . در آنجا مجلس مشاورهاى ترتيب دادند و مقرر شد كه السيد ابو سعيد نخست با لشكرى به بطليوس رود تا جبههء دفاعى آن تقويت شود . ابو سعيد با لشكرى از موحدين و عربها همراه با رعماى اندلس سيد راى بن وزير و ابو العلاء بن عزون به جانب غرب راند . قضا را اين حركت در وقت مناسب صورت گرفت . زيرا بطليوس درست در همان وقت عرضه خطر تازهاى شده بود .
از اين قرار كه فرناندوى دوم پادشاه ليون چون از حملات پىدرپى پرتغاليها به بطليوس و اصرار جرالدوى نيرومند در غلبهء بر آن آگاه گرديد ، مخصوصا پس از آن شكست موحدين و افتادن آن كاروان آذوقه و سلاح و علوفه به دست او ، ترسيد كه مبادا بطليوس به دست پرتغاليها افتد ، از اينرو با سپاه خود رهسپار بطليوس گرديد تا پيش از آنكه پرتغاليها بر آن استيلا يابند خود شهر را تصرف كند .
در همان وقت كه فرناندو به دشت زلاقه واقع در شمال شرقى بطليوس ، در نزديكى وادى يانه رسيد ، موحدين به شهر نزديك شدند . السيد ابو سعيد ، سيد راى بن وزير و ابو العلاء بن عزون و بعضى از مشايخ موحدين را به لشكرگاه مسيحيان فرستاد تا از نيات پادشاه ليون آگاه شود كه آيا به پيمانى كه با موحدين بسته است وفادار هست يا نه .
پادشاه ليون آنان را نيكو پذيرا شد و گفت كه براى حمايت اندلس و « نگهداشتن آن
تاريخ دولت اسلامى در اندلس ( فارسي ) — صفحة 36
مساهمون: عبد المحمد آيتى
ص٣٦