فصل دوم ابن هود و ابن الاحمر و سقوط قرطبه
المتوكل على الله محمد بن يوسف بن هود به جايى رسيد كه علاوه بر مرسيه كه خاستگاه شورش و مهد حركت او بود ، شاطبه و جيان و غرناطه و مالقه و المريه و سپس اشبيليه مركز فرمانروايى موحدين به اطاعت او اعتراف كردند . ابن هود به حق احساس كرد كه با برافتادن فرمانروايى موحدين و قرار گرفتن آن بلاد در تحت فرمان او موظف است كه اندلس را در برابر تجاوز مسيحيان حمايت كند و در سايهء اين شعار براى رهايى مارده از تصرف ليونيها لشكر در حركت آورد ولى در نبرد شكست خورد و مارده و بطليوس ( در سال 627 ه ) در تصرف مسيحيان باقى ماند . در سال 629 ه ابن هود جزيرة الخضراء و جبل الفتح را از موحدين بستد و اين پيروزى به معاونت السيد ابو عمران موسى والى سبته و برادر خليفه المأمون به هنگامى كه بر ضد برادر خود شورش كرده بود ، صورت گرفت . ابو عمران دعوى خلافت داشت و در همان آغاز به سود ابن هود از سبته چشم پوشيد و الغشتى نايب ابن هود بر آن شهر امارت يافت . ابن هود در اواخر آن سال رهسپار شمال گرديد و در نزديكى وادى آش با قشتاليان مصاف داد . در اين نبرد