خليفه محمد الناصر لدين الله و مشايخ موحدين حمله عظيمى را به ميورقه تدارك مىكردند . در اين اثناء عبد الله بن غانيه به جزيره يابسه واقع در جنوب غربى ميورقه لشكر برد تا مگر آن را از موحدين بستاند . اين واقعه در زمستان سال 597 اتفاق افتاد كه ناوگان موحدين در سبته پهلو گرفته بود . ابن ميمون سردار ناوگان موحدين به دفاع برخاست و دو كشتى مهاجمان را آتش زد و عبد الله نوميد به ميورقه بازگرديد . عبد الله سال بعد ( 598 ه ) لشكر به جزيرهء منورقه برد و آن را از موحدين بستد و مردى به نام زبير بن نجاح را از سوى خود بر آنجا امارت داد . گويا عبد الله خبر يافته بود كه موحدين را عزم تسخير ميورقه است از اينرو مىخواست با تصرف منورقه و يابسه خيالش از جانب شرقى و غربى ميورقه آسوده باشد .
سرانجام لشكر موحدين براى تصرف ميورقه در حركت آمد . ناوگانى عظيم با سازوبرگ فراوان و آمادگى تمام براى محاصرهء ميورقه در مدتى دراز . اين لشكر در اواخر سال 599 ه / 1203 م از دانيه به راه افتاد و پس از چند روز به يابسه رسيد و روز بعد ، روز شنبه بيست و چهارم ذو الحجه سال 599 / سوم سپتامبر 1203 م رهسپار ميورقه شد . « 13 » ابن عذارى مىگويد كه بخشى از اين ناوگان به سردارى السيد ابو العلاء به جزيره منورقه راه كج كرد و جزيره را تصرف نمود و زبير بن نجاح را بگرفت و اعدام كرد و سرش را بياويخت . « 14 » بدينگونه لشكر موحدين توانست ميورقه را در محاصره گيرد . ناوگان موحدين پيش تاخت و در سواحل ميورقه پهلو گرفت و سپاه مهاجم قدم به خاك دشمن نهاد . عبد الله بن اسحاق بن غانيه نيز به دفاعى جانانه پرداخت و هفت روز مقاومت كرد ، سرانجام منهزم شد و بسيارى از سپاهيانش به قتل رسيدند . مدافعان دروازهها را بستند ولى موحدين به شهر درآمدند و دست به تاراج زدند . در اينحال ابو العلاء و ابو سعيد كه سر عبد الله بن غانيه را بر نيزه كرده پيشاپيششان مىكشيدند برسيدند و مردم را امان دادند ولى زن و فرزند عبد الله بن غانيه را دستگير نمودند و
هامش
( 13 ) . حميرى ، الروض المعطار ، ص 189 .
( 14 ) . ابن عذارى ، البيان المغرب ، القسم الثالث ص 216 .