على بن الربرتير را به جنگ اسحاق بن غانيه و شكست على بن الربرتير در اين پيكار سخن گفتيم . و نيز گفتيم كه على بن اسحاق بن غانيه به تصرف بجايه قيام كرد . و از آن پس بنى غانيه در افريقيه دست به تصرف شهرها زدند و كمكم بر قسمت اعظم آن استيلا يافتند .
در آن اوان كه يحيى بن اسحاق در افريقيه بود برادرش عبد اللّه بن اسحاق بن غانيه در ميورقه فرمان مىراند و چنان كه گفتيم عبد اللّه بن اسحاق در سال 584 ه / 1188 م حكومت ميورقه را از برادر خود محمد بن اسحاق منتزع كرده بود . ميورقه بزرگترين آن جزاير بود و عبد اللّه سالها بدون هيچ منازعى بر آن فرمان مىراند و چون پدرش اسحاق بن غانيه ، با دول مسيحى همجوار بويژه جنووا و پيزا راه مسالمت مىپيمود و با آنان روابط دوستانه داشت . در سال 594 ه / 1198 م عبد اللّه با جمهورى جنووا به مدت ده سال معاهدهء صلح و تجارت بست . اين كار به وسيلهء نيكولالاكانوتزى سفير جنووا به ميورقه صورت گرفت .
بازرگانان مسيحى در ميورقه در امن و آسايش بودند و بازار دادوستد رونق و رواج كامل داشت . البته از آن زمان كه آتش اختلاف ميان بنى غانيه و موحدين افروخته شده بود ، جزاير شرقى نمىتوانست با اندلس روابط بازرگانى برقرار كند ، از اينروى به سوى بلاد مسيحى روى آورده بود و در برابر حبوبات و ديگر محصولات كه صادر مىكرد نيازمنديهاى خود را از اسلحه و كشتى و ديگر چيزها تامين مىنمود . نتيجه اين روابط دوستانه براى مسيحيان آن بود كه سواحل كشورشان از تعرض بنى غانيه در امان مانده بود و عبد الله بن غانيه را اگر هواى پيكار با مسيحيان در سر مىافتاد سواحل فرانسه را كه با فرمانروايانشان پيمان دوستى نداشت مورد تعرض قرار مىداد و از اين راه هم ثروت كلانى به دست آورده بود . با وجود اين نمىتوانست همواره نيازهاى برادر خود يحيى را كه در افريقيه مىجنگيد از حيث كشتى و سپاهى برآورد . در هرحال مركز اصلى دولت بنى غانيه باز هم ميورقه به حساب مىآمد . « 12 » .
هامش
( 12 ) .. 911 811 . p . ainahG uoneB sel , leB . A