خود به يارى مسلمانان و جنگ لشكر خسته و ماندهء قشتاله شتابد . در اينحال پيروزى با مسلمانان خواهد بود . خليفه را اين راى پسند افتاد و مقرر داشت كه از آن پيروى كنند .
صاحب روض القرطاس مىگويد كه خليفه در روز شنبهء پنجم شعبان در خيمهء سرخ خود نشست و شيخ ابو يحيى بن ابى محمد بن ابى حفص ، نوادهء عمر بن ابى حفص هنتاتى از اصحاب مهدى را كه از بزرگترين وزيرانش بود فراخواند و فرماندهى كل لشكر را به او داد . ابن صناديد را بر اندلسيان و جيرمور بن رياح را بر همهء عربها و منديل المغراوى را بر قبايل مغراوه و محيون بن ابى بكر بن حمامه را بر قبايل بنى مرين و جابر بن يوسف را بر قبايل عبد الواد و عبد القوى تجينى را بر قبايل تجين و تجليدر را بر قبايل هسكوره و همهء مصامده و محمد بن منعقاد را بر قبايل غماره و الحاج ابى خزر يخلف اورينى را بر همهء متطوعه فرماندهى داد و همه اين فرماندهان را به فرمان فرماندهى كل ابو يحيى بن ابى حفص قرار داد . امير المؤمنين خود فرماندهء سپاه موحدين و بندگان بود . « 5 »
خليفه و فرماندهان چنين تصميم گرفتند كه لشكر موحدين پيش تازد . لشكر به حركت درآمد و در دشتى كه روبهروى تپه بود تا نزديكى تپه پيش تاختند . روز هشتم شعبان / هفدهم ژوئن بود . مسيحيان چون لشكر موحدين را در نزديكى خود ديدند به جنبش آمدند و اندكى به سوى موحدين پيش آمدند . لشكر موحدين از جاى نجنبيد .
زيرا خليفه را قصد آن بود كه روز بعد جنگ بياغازد . « 6 » قشتاليان بار ديگر از تپه فرا رفتند كه به لشكرگاه خود بازگردند . از سنگينى سلاحهاى خود به رنج افتادند . روز ديگر خليفه لشكر خود تعبيه داد . اندلسيان در جناح راست بودند و قبايل زناته و همهء قبايل مغربى و عرب در جناح چپ بودند . متطوعه و تيراندازان و غزان در مقدمه قرار گرفتند و شيخ ابو يحيى خود و افراد قبيلهء هنتاته در قلب ، خليفه نيز با لشكر موحدين و بندگان در مؤخره « 7 » .
هامش
( 5 ) . روض القرطاس ، ص 148 .
( 6 ) . هويثى ، در مقاله خود : نبرد الارك ، مجله معهد المصرى بمادريد ، ج 2 / ص 67 - 62
( 7 ) . ابن ابى زرع ، روض القرطاس ، ص 148 .