در عهد عبد الله بن اسحاق جزاير شرقى رونق و شكوفايى خود بازيافت و بار ديگر حمله به سواحل نزديك بلاد مسيحيان از سر گرفت و بر اين حال ببود تا سال 599 ه / 1203 م كه موحدين جزاير را تصرف كردند و ما از آن ياد خواهيم كرد . « 20 »
3
كار على بن اسحاق بن غانيه در نواحى جنوبى و وسطاى افريقيه بويژه از آن هنگام كه طوايف عرب از بنى هلال و جشم و بنى رياح و اثبج در زير علم او جاى گرفتند ، بالا گرفت . ميان او و قراقوش ارمنى و لشكريان ترك او كه از مصر آمده بودند پيمان دوستى بسته شد و سلطهء او بر سراسر افريقيه بسط يافت و در دست موحدين جز مهديه و تونس جايى باقى نماند . على بن غانيه به نام عباسيان خطبه خواند و به شيوه مرابطين امير المسلمين لقب يافت . « 21 » پسر خود عبد المؤمن را نزد خليفه الناصر بن المستضئ فرستاد تا از او يارى طلبد . خليفه نيز او را بر همهء سرزمينهايى كه تصرف كرده بود امارت داد . همچنين در مورد او از ديوان خلافت نامهاى به صلاح الدين ايوبى نايب خليفه در مصر و شام صادر شد و اين نامه را عبد المؤمن پسرش به صلاح الدين رسانيد .
صلاح الدين هم به مملوك خود قراقوش نوشت كه او و على بن غانيه مشتركا به كار دعوت عباسى پردازند . « 22 » بازگردانيدن جزاير شرقى به دست عبد الله بن غانيه ، سبب افزون شدن هيبت و سلطهء او گرديد .
على بن غانيه در افريقيه يك حكومت سراسر وحشت تأسيس كرد . دست طوايف عرب را در ستم و فساد گشاده گردانيد . آنان نيز از هرگونه ايذاء و غارت و اسير كردن
هامش
( 20 ) . المعجب ص 155 و 156 البيان المغرب ، القسم الثانى ص 157 . تاريخ ابن خلدون ، ج 6 / ص 194 . الكامل ج 11 / ص 196 .
( 21 ) . ابن الاثير ، الكامل ، ج 11 / ص 196 .
( 22 ) . تاريخ ابن خلدون ، ج 6 / ص 192 .