اورخا ( ارنبه ) را فتح كرد و در سال 1142 م قوريه را گشود و در سال 1146 م به دعوت ابن حمدين وارد استجه شد . و در سال 1147 م قلعه رباح را به تصرف آورد و ديگر لشكرهاى مسيحى بر المريه دست يافتند . بدينگونه بطور مستمر ميان لشكرهاى جنگجوى مسيحى و لشكرهاى مسلمانان چه مرابطين و چه غير آنها در سراسر ايام فرمانروايى آلفونسوى هفتم جدال و آويز بود .
در روايات اسلامى آلفونسو ريمونديس را الفنش بن رمند يعنى آلفونسو پسر ريموند مىنويسند . نام پدرش كنت ريموند از مردم بورگنى بود . همچنين او را سليطين يعنى پادشاه كوچك مىناميدند ، زيرا در اوان خردسالى به پادشاهى رسيده بود .
كنت رامون برنگر چهارم چند سال كه حكومت كرد گرفتار منازعات و كشمكشهائى در آن سوى پيرنه در ولايت پرووانس گرديد . پرووانس همان جايى است كه برادرش كنت برنگر رامون بر آن فرمان مىراند . امراى محلى به خلافش برخاستند . و در دفاع از حكومتش به قتل رسيد . كنت در اين هنگام اشراف پرووانس را مطيع خود ساخته بود و كنت دوپروانس لقب يافته بود و اين لقب بر ديگر القابش افزوده مىشد . ولى برخى از امراى محلى بازگشتند و اوضاع پرووانس را پريشان ساختند و خود را تحت حمايت قيصر فردريك اول امپراطور آلمان در آوردند . سرانجام قيصر به يارى كنت رامون گراييد و او را فرمان گرفتن جزيه از پرووانس و پايتخت آن آرل عنايت كرد . آنسان كه پيش از اين رسم بود . سپس كنت رامون و پسر برادرش برنگر در تورينو به نزد قيصر رفتند تا آن فرمان از او بستانند . كنت در راه بيمار شد و در ششم اوت سال 1162 م درگذشت .
رامون برنگر چهارم يكى از بزرگترين امراى اسپانياى مسيحى در اين عهد بود و مىتوان او را مؤسس عظمت مملكت آراگون به حساب آورد . راه وصول به اين مقصود متحد ساختن قطلونيه و آراگون در يك مملكت متحد نيرومند بود .
فرمانروايى او با نيرومندى و حكمت و عدالت توأم بود . توانست با سياست روشن خويش از وقوع بسيارى از جنگها و منازعات ممانعت ورزد و توانست صلح و آسايش را در مملكت خود تأمين نمايد . البته او نيز چون ديگر اقران خود ، پادشاهان اسپانياى مسيحى با مسلمانان سخت خصومت مىورزيد و از نبرد با آنان لحظهاى
تاريخ دولت اسلامى در اندلس ( فارسي ) — صفحة 527
مساهمون: عبد المحمد آيتى
ص٥٢٧