تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ دولت اسلامى در اندلس ( فارسي ) — صفحة 513

مساهمون:

ص٥١٣
براى بازپس گرفتن جزاير ناوگانى عظيم روانه ساخت و مسيحيان مجبور شدند آنجا را ترك گويند . مرابطين در اواخر سال 509 ه / 1116 م جزاير را اشغال كردند و ما پيش از اين از آن جنگ ياد كرديم . كنت چندى برضد مرابطين پيكار كرد و به يارى سپاهيان پيزو و جنووا براى فتح طرطوشه و لارده تلاشهايى كرد . چون آلفونسوى محارب جنگهاى بزرگ خود را در اندلس آغاز كرد ، فشار مرابطين بر امارت برشلونه شدت گرفت و كنت در دفاع از آنان متحمل متاعب بسيار گرديد . روايات حاكى از آن است كه قطلونيه در برابر دژ كورتيس نزديكى لارده از مرابطين شكست سختى خورد . و چون امير تولوشه پرووانس را كه از متصرفات قطلونيه در آن سوى پيرنه بود ، مورد هجوم قرار داد ، كنت رامون مجبور شد كه از سيادت خود بر نصف ولايت چشم بپوشد و سيادت نيم ديگر را موكول به آن كرد كه هرگاه يكى از دو شريك بدون وارث از دنيا رفت آن شريك ديگر سهم او را تا زنده است تصاحب كند . كنت رامون برنگر پيوسته در اين انديشه بود كه كوششهاى خويش را با پادشاه نيرومند آراگون هماهنگ كند . آلفونسوى محارب نيز به نوبهء خود به فوائد اين همكارى ايمان داشت . اين دو با يكديگر ديدار كردند و ميانشان گونه‌اى پيمان بسته شد كه خود نخستين گام براى اقدام متحد دو مملكت بود . اين پيمان اتحاد براى هر دو مملكت فوائدى در بر داشت . مملكت آراگون مملكتى برى بود و بيشتر نيروهايش نيروى زمينى بود . ازاين‌رو مىتوانست خود به تنهايى در برابر پادشاه قشتاله آلفونسو ريمونديس مقاومت ورزد و جلو مطامع او را بگيرد . قطلونيه به سبب آنكه در ساحل دريا بود نيروى دريايى داشت و كنت رامون برنگر به اتكاء همين قوا توان آنش بود كه علاوه بر حفظ مملكت خويش از سوى دريا ، گاهگاهى در برابر آزمنديهاى جمهورى جنووا مقاومت ورزد . در سال 1127 م كنت بادوك روجر ( رجار ) پادشاه صقليه معاهده‌اى بست و تعهد كرد كه با پنجاه كشتى از ناوگان دريايى خود او را يارى دهد . از اين معاهده معلوم مىشود كه امارت قطلونيه در اين روزها از يك نيروى عظيم دريايى برخوردار بوده است . حوادث دگرگون شد و وضع قطلونيه ناگهان در برابر دو مملكت آراگون