فصل اول آلفونسوى محارب و اوراكا ملكه قشتاله و آغاز عهد آلفونسو ريمونديس
در جلد دوم اين كتاب ، تاريخ ممالك اسپانياى مسيحى را در خلال قرن يازدهم ميلادى تا وفات آلفونسوى ششم پادشاه قشتاله ، بعد از نبرد اقليش در ژوئن سال 1108 م / 501 ه بررسى كرديم . اكنون مىخواهيم تاريخ اين ممالك را در خلال عصر مرابطين تا روى كار آمدن موحدين در شبه جزيره از نظر بگذرانيم .
هنگامى كه مرابطين براى رهايى ملوك الطوايف از تجاوز اسپانياى مسيحى ، به شبه جزيره آمدند ، اسپانياى مسيحى شامل سه مملكت بود : مملكت قشتاله كه پهناورترين آنها بود و از لحاظ نيروى نظامى و ذخاير از آن دو مملكت ديگر برتر بود و مملكت آراگون و امارت برشلونه يا قطلونيه . امارت اشبيليه كوچكتر از همه بود . مملكت ناوار قديم يا نبره در اين زمان ديگر وجود نداشت ، زيرا در سال 1076 م سانچو راميرس پادشاه آراگون و آلفونسوى ششم پادشاه قشتاله آن را ميان خود تقسيم كرده بودند . سانچو بر نصف شرقى آنكه در سمت جبال پيرنه است مستولى شده بود و آلفونسو بر نصف غربى آنكه در سمت رود ابرو است چنگ انداخته بود .