جدا شد . چندى بعد امير على بن يوسف ، ابو عبد اللّه محمد بن الحاج را عفو كرد و بر همهء سرداران مرابطين كه به يحيى بن ابو بكر پيوسته بودند ببخشود و ابن الحاج را به جاى برادر خود ابو طاهر تميم بن يوسف كه امارت اندلس يافته بود ، در مغرب امارت داد . پس از چندى ابن الحاج امارت بلنسيه يافت و از آنجا به سرقسطه رفت و ما اخبار او را پيش از اين آورديم .
در سالهاى بعد در ميان واليان مختلف ، خبرى از يحيى بن غانيه نمىشنويم .
ظاهرا در اين سالها در زمرهء فرماندهان لشكر بوده است زيرا مردى دلير و لشكر - انگيز بود . بعدها در سال 515 ه / 1121 م والى مرسيه شد يا به عنوان معاون يدر والى مرسيه برگزيده شد . از اين پس نام او در حوادث شبه جزيره مىدرخشد . او بود كه بر سپاه مرابطين به كفايت و براعت خويش فرمان مىداد و بارها در اراضى مسيحيان در آراگون و قطلونيه مىجنگيد . چون قواى آلفونسوى محارب سرزمينهاى شرقى اندلس را در زير پى مىسپرد مقاومتهاى او زبانزد همگان بود . آلفونسو براى اجابت دعوت مسيحيان معاهد در سال 519 ه اين جنگها را آغاز كرد .
نخست به اراضى بلنسيه تاخت و از آنجا به جزيرهء شقر رفت و روزى چند با مردم شقر نبرد كرد . سپس به دانيه راند و به سوى شاطبه و مرسيه لشكر كشيد . هرجا فرود مىآمد مسلمانان با او پيكار مىكردند . چون يدر والى مرسيه در سال 524 ه بمرد ، يحيى امارت شرق اندلس يافت « 1 » ولى بيشتر اشتغال او جنگ و فرماندهى بود و در بلنسيه و مرسيه برادر مادرىاش منصور بن محمد بن الحاج به جاى او بود .
چون آلفونسوى محارب افراغه را محاصره كرد ، يحيى با قواى خود براى نجات افراغه شتافت . واليان ديگر اندلس نيز همراه او بودند . يحيى به پايمردى شجاعت و براعت خويش ابن لشكر را در جنگى كه در پاى باروى افراغه با مسيحيان در گرفت رهبرى نمود تا در ماه رمضان سال 528 ه ژوئيه سال 1134 م بر دشمن غلبه يافت و ما از آن ياد كرديم . « 2 »
هامش
( 1 ) . ابن عذارى مىگويد : آنكه بعد از يدر امارت شرق اندلس يافت ينتان بن على لمتونى بود .
( اوراق مخطوط ياد شده - هسپريس ، ص 91 ) .
( 2 ) . ابن الخطيب ، الاحاطه ( مخطوط اسكوريال ، برگ 391 ) و نيز رجوع كنيد به. 451 - 251 . p ) 5091 azogaraZ ( anamlusuM aicruM : orimeR rapsaG